PELİN

Bir kuşun kanadında, süzülmek gibi mutluluk verici seni izlemek

O içinde kaybolduğum gözlerin, beni benden alır sevgili

Doğada ki her renkten bir parça, her çiçekten bir polensin adeta

Ruhumun derinliklerine inen, güzel bir rüyanın hissiyatısın

Fedakar olandır aşık!

Sevgisini ve benliğini paylaşan..

Maşukunu görünce kalbi durmadan çarpan,

Aklı işlemeyip hislerine yoğunlaşan..

Dertli olandır aşık,

Vefalı ve cefa ile olan..

Ama maşuku ile olduğunda sefa ile gönlü dolandır..

Geceleri uykusuz geçirip

Ey Aşk sen nelere kadirsin…

Güldüren de sensin küçük mutluluklarla, ağlatan da sensin koskoca yangınlarla…

Güzel rüyalarda buluşturan da sensin,

Bir gün hayatınıza biri girer ve o an hiç mutlu olmadığınız kadar mutlu olduğunuzu hissedersiniz.

İşte bunun adı aşk.

Ben sana hep üşüyordum,

Çünkü kıştım.

Nakıştım, bakıştım.

İnkar etmiyorum da bunu,

Seni sevmek gibi büyük işIere kaIkıştım.

Ve Iütfen inkar etme;

Sesini duymadığım gün

Yaşanmış değiI

Açan çiçek değiI

Öten kuş değiI

Yüzünü görmediğim gün

İçimde yıIdızIar sönük

GüneşIer güneş değiI

Seni sevmediğim gün

Seni anmadığım gün

Geceden gündüze dönen gökyüzüm gibisin.

Öyle huzurlu,öyle sessiz sakin ki hiçbir şey bozamıyor seninle gelen güzelliği.

Uyuyamıyorum bak sarılıyorum köpüşe sımsıkı sana sarılır gibi o da yetmiyor artık seni hissettirmeye.

Öyle çok seviyorum ki seni gökkuşağı gibi,yağmurdan sonraki toprak kokusu gibi.

Ama en çok senin kokunu seviyorum içime çekince sarhoş edebilecek kokunu.

Seni böylesine kötü bi dünyada öyle güzel seviyorum ki sana sarılınca papatyalar açıyor her yerde.

Seni gökyüzü gibi seviyorum.

Seni canımdan bile çok sevdim,

Bir karşılık versen,

Bu hayatımı böylesine perişan etmezdim.

Milyonluk kalabalıklarda şimdi sensizim.

Sevginden uzak, bir garip yüreğim.

Dağlarda yüce mi?

Sensiz dağlardan da yüce dertlerim.

Her satırım acı dolu,

Öksüz kaldı tüm şiirlerim.

Dertlerim silinip gidecek her vuslatta,

Bir tutam tebessüm,

Bir tutam sevgini bekledim hep şu hayatta.

Seni ne kadar çok sevdiğimi anlatmaya dilimin ve aklımın yetersiz kaldığını biliyorsun.

Zaten böyle büyük bir aşkı, şu kısacık satırlara sığdırmanın da hiçbir şekilde imkanı yok.

Ey güzel gözlüm, gül yüzlü meleğim. Şu kağıdı kalemi elime aldığımda, saatlerce oturup içimi dökesim var sana.

Ancak seni öyle çok özledim ki, yine hasretinden dem vurur,

Sende tattım ben aşkı sevdayı,

İlk kez bu kadar yandım,

İnanmazdım önceden ne aşka ne sevgiye,

Sen meylettin, döndürdün beni deliye,

İyi ki de geldin

Gelecekse beklenen, beklemek güzeldir.

Özleyecekse özlenen, özlemek güzeldir.

Beni anlamanı beklemiyorum senden. Çünkü seni bu kadar nasıl sevdiğimi ben de bilmiyorum.

Nefes almak gibi seni sevmek.

İçim o kadar seninle dolmuş ki yokluğunu düşünemiyorum.

Artık düşlediğim tek bir şey var. Kalan ömrümü seninle, senin yanında geçirmek.

Akşam gözlerimi yanında kapatmak, sabaha seninle ulaşmak. Çok mu uzak dersin kokunla uyumaya başlayacağım günler?

Baharın kokusu sen gelince geliyor sanki, yokluğun ise kış ortasındaki ayaz gibi.

Seni özlemek,

üşümek gibidir soğuk bir akşamüstü,

yağmurun altında yürümek gibi sırılsıklam, titreye titreye.

Sıcak bir yer bulup sığınmak istersin ya hani,

Sensiz bir hayat, ellerini tutmadan geçen bir ömür, gülen yüzünü göremediğim bir bahar...

Her anım seninle, sen olmasaydın eksik olurdum, yok olurdum.

Gözlerin hep bana baksın, ellerin hep benim ellerimi tutsun

Merhaba sevgilim, bugün günlerden Pazartesi, seni sevmeye devam ettiğim haftanın ilk günü.

O güzel gözlerinin bana baktığı halini hatırladıkça seviniyorum,

hele sarıldığın, sürekli yanımda durduğun zamanları düşündükçe mutluluktan eriyorum.

Her bir buluşma günü bayram sevinci gibi geçiyor benim için.

Anı topluyorum buluştuğumuz günlerden, bir sonraki buluşmaya kadar hatırlayıp beni sevindirsin diye kenarda tutuyorum.

Öyle de oluyor zaten, seninle geçirdiğim her saniye altın değerinde.

Beni hasretIe, beni senin özIeminIe imtihan etme ne oIur.

KiIometreIerce uzakIardan o ışıItıIı saçIarının ışığı geIiyor.

Sen bir umman, ben ummanda yoIunu kaybetmiş bir baIıkçıyım.

Ne oIur, yoI göster bana, senin ışığın oImadan yoIumu buIamam.

Sana oIan özIemimi, yazarak ancak azaItabiIiyorum.

Kalemin, kılıçtan daha tehlikeli olduğunu söylerler.

Kelimeler insanın canını da acıtır, güzel günleri de yaşatır.

Öyle kelimeler vardır ki, bilime öncülük eder, öyleleri vardır ki, kitleleri peşinden sürükler.