Dee

Sapagkat mahal hindi ka sanggol para ihele. Sapagkat mahal, ika'y mundo ko. At hindi ako nandito para maging alalay mo.

Sapagkat mahal darating tayo sa dulo nang hindi sabay. Palagi akong mauuna. Lagi tayong dadaanan ng lungkot at mawawasak tayo sa galit ng panahon.

Pero mahal dadating ang pagbagsak ng emosyon na hindi maipinta at hihintayin kita sa baba upang iyong maging hantungan. Mawawasak ang katatagan ng pagmamahal at buuhin nating dalawa ng walang halong pagaalinalangan. Mapuputol ang pakpak ngunit pipiliting lumipad para iyong maging tanglaw sa iyong pagkaligaw. Gagawing palatandaan ang alon ng karagatan upang maging gabay sa paghahanap ng kasiyahan.

Sapagkat mahal ikaw ang mundo ko. At mawasak man ito, pipiliting buuhin na sa gayo'y maging buo tayo.

as calm as sea

 but this sereness got intrude 

sanity becomes absurd 

 as you handed me this little cloth 

everything's being disturbed 

 it's just a piece of cloth 

nothing important i thought 

but as the sun disappears 

molding my surrounding unclear 

my notion becomes tranquil 

and this piece of cloth 

isn't just a piece of cloth... 

as black as your eyes 

but as soft as you when you smile

epitome of your smell 

that slips through my cell 

i can hold it into my palm 

like how i touch the star 

in this ocean of everything 

this little piece of cloth is stunning

it was given by you 

it was a gift from you 

i should put it in box 

and never put it in the side

Hindi mo alam at hindi mo maiintindihan. Bakit? Sapagkat hindi mo pa nararanasan.

Mahilig akong manigarilyo--- ng stick-o. 

Ilalagay sa pagitan ng daliri 

at ipapatong sa maliliit na labi. 

 Ngunit ang oras ay tumatakbo

isipan ay lumalago

kamangmangan ay nagtatago

Unti-unting natuto sa katotohanan ng mundo

unti-unting natutong manigarilyo,

hindi ng ibang brand bukod sa stick-o 

kundi ng totoong sigarilyo. 

 Hithit-buga...

 Unti-unting umiitim ang mga labi.

ito'y hindi na kasing-pula tulad ng dati. 

Usok na naglalakbay sa kaibuturan ng katawan

lumalabas sa labi ng paspasan.

Katawa'y kumakalma habang pana'y ang pagbuga

Isipa'y nagiging tuwid

habang humihithit.

Ngunit lahat ay natatapos

sigarilyo'y nauupos

Magsisindi ka bang muli?

Wag na, ilaan mo na lamang yan sa iyong pagdumi. 

Unti-unting nilalapat ang talampakan sa daang iyong nakasanayan. At habang ang mga titig na pumipigil sa bawat pintig ng pag iisip na ikaw ay tumigil, ika'y tila nagbubulag-bulagan sa nais nilang iparating.

Tumakbo ka. Tumakbo ka hanggang ang bawat paghinga ay unti-unting nauupos. Tumakbo ka hanggang ang bawat paghakbang ay kasing bigat ng emosyon na iyong nadarama. Iwanan mo sila. Takasan mo sila. Ipagsawalang-bahala ang bawat boses na tila pumapatid sa bawat paghakbang. Tumakbo na parang hangin, huwag magpapakita, huwag magpapahuli. Hayaan mong maramdaman nila ang unti-unting mong naglalahong presensya. Wag kang lilingon, wag magbabalik-tanaw at baka ang mismong mga paa ang syang magtraydor sayo.