Sonra mı ne oldu? Beklemekten vazgeçtim, zaten geleceği de yoktu….

😔😔

Sabah 5-6 arası.. Hafiften açılan gün.. Sessizlik… Huzur bee kardeşim

Güneş geceyi sevmedi diye, ay doğmayı bırakmaz

Bir zaman sonra aynaya bakamayıp, ekrana bulanık baktığınızda anlıyorsunuz değmediğini.

Bir daha kimseyi, kalbimi kıracak kadar hayatıma sokmadım. Çünkü bu konuda yokluğunda yetiyor. 

Yıldızlar kadar çok seviyorum seni, neden mi? Çünkü onlar ulaşamayacağım kadar uzaktalar, sen kalbime sığamayacak kadar büyüksün, tıpkı yıldızlar gibi...

O kadar seviyorum ki, bir başkası bile gülümsetse onu mutlu oluyorum. Ve bu hayattaki en acı mutluluklardan biri.

Ruhumu kimseye yaslamamam gerektiğini öğrenemedim.

Sanki kalemim küsmüş, sanki zihnimdeki cümleler kavga içinde, sanki satırların sonu uçurummuş gibi hareketsiz elim, düşüncelerim.

elinde o kadar imkan varken bana nasıl imkansızlık yaratabildin