Passagier

Want op de korte is het dringen

En op een onbewaakt moment,

Bleek het dat we dezelfde kant op gingen.

Alleen de nacht wilt met me praten.

De tijd gaat hier zo traag.

De boel de boel gelaten

Het is half vier in Den Haag,

Ik draag je bij mij in mijn dromen.

En alles wat er nu niet is,

Kan er zeker ooit nog komen.

Je toewijding is evident.

Maar het laatste oordeel vel ik niet,

Dat doet iemand die eenieder kent.

Verliezen hun waarden en worden vergeten.

Jij en ik volstaan.

En wie het hoort die mag het weten.