— Οδυσσέας Ελύτης

η πιο όμορφη πόλη

Για καιρό αναρωτιόμουν πως αισθάνεσαι όταν αγαπάς πραγματικά κάποιον «ξένο». Από την στιγμή που γεννιέσαι νιώθεις την αγάπη προς την οικογένεια σου. Όμως τι είναι αυτό που σε κάνει να αγαπάς κάποιον άλλον; Κάποιον «άγνωστο». Είχα χρόνια δίπλα μου ανθρώπους για τους οποίους δεν ήμουν σίγουρη αν αυτό που αισθανόμουν ήταν αγάπη. Μέχρι που πέρασε ο καιρός και μπορούσα με σιγουριά να πω πως ένιωθα πια αυτό το ανιδιοτελές συναίσθημα. Χωρίς να αναρωτιέμαι. Δεν μπορείς να επιλέξεις ποιον θα αγαπήσεις, ούτε πότε θα τον αγαπησεις. Ούτε μπορείς να ξε-αγαπήσεις από την μια στιγμή στην άλλη. Αυτό το συναίσθημα μονάχα αποφασίζει πότε θα πλημμυρίσει την καρδιά σου. Και είναι τόσο υπέροχο να αγαπάς. Να αγαπάς τόσο πολύ που νιώθεις οτι πονάς. Κι όταν αγαπάς αληθινά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Όταν αγαπάτε λοιπόν κάποιον να το λέτε και να το δείχνετε με κάθε τρόπο. Και να νιώθετε τυχεροί. Πολυ τυχεροί.

You know, gentlemen, there is hell, and there is another place below hell.

Κοινός Παρανομαστής

Z (1969) Directed by Costa-Gavras

— Νικηφόρος Βρεττάκος, Το νερό και η ευχαριστία

- καθηγήτρια λογοτεχνίας μου, εν ώρα παράδοσης ποιήματος της Πολυδούρη.

Union Flag taken down from EU council building.

Η μετεφηβεία μας, αποτυπωμένη σε αρνητικά, που με τόση ανυπομονησία εμφανίστηκαν.

Autumn in Edinburgh by folkenrose/Abbi

— sir william petty by issac fuller

ancient gods and goddesses with the blood moon in athens, greece // photographed by aris messinis