Cillius

Η φίλη μου έχει την τάση να ερωτεύεται τα πιο κοινωνικά (με εκείνη) άσχετα άτομα και δεν μπορώ να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να της πω πως αποκλείεται να γίνει οτιδήποτε.

Νομίζω φταίει το γεγονός ότι δεν μιλάει με πολλούς άντρες γενικά, αλλά ο πιο πρόσφατος είναι ο χειρότερος σε προσβασιμότητα κατά την γνώμη μου. Είναι χειρότερο από το να έχεις ερωτευτεί τον καθηγητή σου σε φάση. Δεν είναι οικογένεια αλλά είναι άτομο με "ψηλή" θέση επαγγελματικά σαν εκπρόσωπος μιας οργάνωσης. (Η φίλη μου δεν είναι υπάλληλος της οργάνωσης αλλά ενδιαφέρεται για το θέμα της οργάνωσης αυτής)

Εγώ σαν φίλη της θέλω να πιστεύω στην αγάπη και την ευτυχία της. Δεν της λέω πόσο αδύνατον είναι αυτός ο έρωτας, αλλά κάνω πλάνα για ευκαιρίες συνάντησης και πιθανές συζητήσεις που ΊΣΩΣ θα μπορέσει να έχει μαζί του.

Αλλά εξίσου επειδή είμαι άτομο που την ξέρει, δεν είναι αρκετά κοινωνικό άτομο για να γίνουν και φιλαράκια. Έχουν μιλήσει 3 φορές μέσα σε επαγγελματικό επίσημο περιβάλλον (σαν customer service αλλά πιο επίσημο) και η φίλη μου έχει πείσει τον εαυτό της πως είναι ο μοναδικός, ο πρίγκιπάς της, το διαμάντι ανάμεσα στα υπόλοιπα στραβάδια και ο άγγελος Μιχαήλ σε αποστολή στην γη.

Με ανησυχεί πόσα θετικά συμπεράσματα βγάζει για έναν άνθρωπο που δεν ξέρει και πόσο πολύ τον ειδωλοποιεί επειδή της αρέσει το θέμα της δουλειάς του. Τον κάνει stalk στο insta και αυτό είναι το μόνο που μπορεί να κάνει να πω την αλήθεια. Είναι τελείως ερωτοχρυπημένη και άσχημα.

Δεν έχουν κοινούς φίλους, ούτε περιβάλλον, ούτε θέμα σπουδών, δεν έχουμε ιδέα που συχνάζει ο άνθρωπος και είναι λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία. Ο ένας δεν υπάρχει στην καθημερινότητα του αλλουνού. Ο μόνος τρόπος για να "βρεθούνε" είναι by chance στον τόπο δουλειάς του.

Μπορεί να ακούγεται σαν να είμαι άθλια φίλη αλλά δεν έχει σημασία, έχω σιχαθεί αυτή την κατάσταση. Να της πω πόσο αδύνατον είναι όλο αυτό ή να συνεχίσω να είμαι θετική ξέροντας πως θα χρειαστεί ένα θαύμα για να γίνει το οτιδήποτε μεταξύ τους;

Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας κάποια στιγμή θελήσαμε το άπιαστο και το ονειρεμένο. Γιατί όμως; Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ για τον εαυτό μου ας πούμε, είναι επειδή κάτι δεν μου άρεσε στη δική μου πεζή πραγματικότητα! Γιατί ήθελα/θέλω κάτι για να ελπίζω για την επόμενη μέρα. Γιατί αν πάψω να περιμένω το πρίγκιπα, τότε τι άλλο θα κάνω;

Δεν χρειάζεται να την αποπαιρνεις, θετική ενέργεια μπορείς να δίνεις, άσε που δεν ξέρεις ποτέ τι πρόκειται να γίνει! Αν αυτός ο τάδε θεωρείται πρίγκιπας έτσι και η φίλη σου είναι πριγκίπισσα είτε για αυτόν είτε για κάποιον άλλον.

Θέλουμε λίγο γκλιτερ και λίγο όνειρο στη ζωή μας, ίσως ανακαλύψει και το παραμύθι και κάπου αλλού! Ελκύεται από τον δυναμισμό την ασφάλεια που μπορούν να της προσφέρουν αυτοί οι άνθρωποι. Ολοι μας θα κάτσουμε να χαζέψουμε και να θαυμάσουμε! Αλλά το μυαλό και τη καρδιά δύσκολα την ελέγχεις.

Υ.Γ. δεν θέλω να μετακομίσω από το σπιτι μου😂😂 (ξέρεις, σε περίπτωση που δεν πάει καλά)

Οπως λεει και η Μαρίκα απο το καφέ της χαράς, μπορείς να κάνεις «κοινωνικό έργο».

Το να τα έχεις καλά με τους γείτονες δεν σημαίνει ότι υπάρχουν και ερωτικοί απώτεροι σκοποί. Είναι καλό να γνωρίζεσαι στη πολυκατοικία, άνθρωποι είστε μπορεί κάτι να συμβεί να χρειαστεί να χτύπησεις μια πόρτα για βοήθεια.

Οπότε δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγαλοποιημένα στις σκέψεις σου. Ασε που και να τον γνωρίσεις μπορεί και να δεις ότι δεν είναι αυτό που φαντάστηκες.

Anyway, περιμένουμε νέα.

Αν είχες ερωτευτεί την ιδέα του άλλου, η γαλήνη που προκύπτει από την «γαλήνη» αυτής της ιδέας. Ο,τι το μυαλό σου ήρεμη γιατί ικανοποιήθηκε αυτή η ιδέα.

Ίσως ότι αναζητάς γαλήνη αλλού ακόμη και σε μια «ιδέα» μπορεί να σημαίνει ότι κάτι μέσα σου δεν κουμπώνει στη σχέση που είσαι τώρα.

Ο έρωτας που φοβήθηκες.

«Δεν έχω μια ιστορία να με δικαιολογεί. Να δικαιολογεί την ερώτηση τους - γιατί είσαι έτσι; Δεν ξέρω!

Δεν ξέρω και ίσως δεν θα μάθω ποτέ.

Γιατί όταν κολυμπάς η θάλασσα μετατρέπεται σε υγρή αγκαλιά για την υφήλιο. Γιατί υπάρχουν πια τριών ειδών τσίπουρα. Με γλυκάνισο, χωρίς γλυκάνισο και το τσίπουρο που πίνω μαζί σου. Γυρνάω πάλι να σε κοιτάξω. Δεν είναι έξω το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι είσαι εσύ.»

Καμία κουβέντα από κανέναν άλλο.