otomobile bağımlı bireylerin kenti kullanması/planlaması
Az önce kendi programında Neil deGrasse’ın “otomobilsiz ve trafiksiz bir gelecek düşlüyorum” demesinin ardından bir iki kişiye sen de ister misin diye sordum; otomobil kullanmaya alışık olanlar doğal olarak saçma yada naif buldu bunu. Otomobil sahibi olmayanlarsa aynen katılıyordu bu dileğe. Kendi kendime sorduğumdaysa, bu dileğe katılmaktan çok bu dileğe ulaşmak için nasıl bir metod uygulanması gerekliliğini düşünüyordum çünkü bağımlı bir topluluğa otomobilsiz bir hayatı dayatmak pek sağlıklı sonuçlar vermez diye düşünüyorum.
Bir tasarımcı olarak otomobil kullanımı ve sirkülasyonu yaptığım tasarımlarda önemli yer tutuyor, özellikle binaların yerle ilişki kurduğu seviyede otomobil/yaya ilişkilerini sağlıklı bir şekilde çözmek en önem verdiğim konulardan biri, ancak benim için önemli olan öncelikle yayaların rahatlığını sağlamak, ardından araç trafiğiyle ilgilenmek. Ama şundan emin olabilirsiniz ki büyük bir çoğunluk için yayaların rahatlığı pek öncelikli değil.
Özellikle yaşadığımız şehirler ve her birimizin bulunduğu çevrelere bakarak bu fikre nasıl tepki verileceğini öngörebiliriz. Şehrin denize kıyısı olan kısımları ve birkaç nezih semti dışında yürüme eylemine pek elverişli olduğunu söyleyemeyiz. Bir de nezih semtlerde oturan kesimin çoğunlukla alım gücünün yüksek olduğunu hesaba katarsak yürümeye elverişli ya da değil otomobil sahibi olmak neredeyse bir zorunluluk. Bunun bir zorunluluk olmadığını ve toplu taşıma seçeneklerinin değerlendirilebileceğini söylemek doğru olmakla birlikte yeterli bir cevap değil çünkü toplu taşıma yetersiz, kontrolsüz ve fazla yüklü.
Bahanelerimize katabileceğimiz bir diğer sav ise oturduğumuz sitelerin yapılanması! Bir sitede oturup da bu sitenin dışına araçsız bir şekilde çıkmak, başka bir siteye ulaşmak, en basit şekilde herhangi günlük ihtiyacınızı yaya olarak karşılamanız mümkün değil. Şehrin kaldırımları deseniz belediye imar planlarında minimum ne tanımlanmışsa o yapılır çünkü bu bir gereklilik değil kanunen zorunluluktur. Kimse onu çizerken oradan insanların yürüyeceğini öngörmez.
Bütün bunlar nasıl oldu peki, Bizans ya da Osmanlı zamanında otomobile çok bağımlı kentler tasarlanmış da biz de zorunlu olarak bu şekilde devam mı ettiriyoruz, kesinlikle hayır. Otomobilin icadıyla birlikte hemen yayasız kentler mi planlandı, o da değil. Bu planlama alışkanlıkları otomobil kullanımına bağımlılıkla birlikte yenilenen kentin yaya ulaşımı ihtiyacına yabancı olmasından kaynaklanıyor. Kenti planlayan otomobil bağımlısından, kenti kullanan otomobil bağımlısına herkes durumdan bihaber.
Açıkçası bu konunun önceliği, ülkedeki binlerce probleme göre çok çok gerilerde görünüyor. Ama bu kadar problemli ve bunalımlı bir kent hayatına ne iyi gelir biliyor musunuz: biraz çıkıp temiz hava almak ve yürümek. Çok istiyorsanız sitenin içerisinde de bir tur atabilirsiniz ama şöyle bakkalı, kasabı, kırtasiyesi vs. sağına soluna yayılmış rahat kaldırımlı bir yolda yürürken fırından birşeyler alıp yolun sonundaki parkta oturup yemekle aynı tadı verir mi, pek zannetmiyorum!
Not: Gerçek bir park dışında tüm bu ihtiyaçlarınızı bir alışveriş merkezinde de karşılayabilirsiniz tabi. Sabah 10 akşam 10 arası açık, klimalı ve konforlu! Bendeki de laf yani!
stormborns
prguitarman
dailybridgerton
areudirty
germansingergirl
discoholicmusic
gracieabrams
2087
tangentwithtanner