Resilience

Then they erase the queer and non-binary

They’ve always neglected the intersex

And now it’s “Bi? Can’t be!”

America, “land of the brave, home of the free”

European Union, “united in diversity”

Unless you are BTQIA+

Or, very soon, LG.

“Whereto?” I retaliate

“To Neglect and Disconcern?

Waiting for a crash and burn?

Or are YOU willing to make space?”

“Oh, JUST. LEAVE. IT.”, they insist

Well, with whom? I briskly hiss

You and I are hardly similar

Your privileged arms are not familiar

With the weight, the strain, the shit

That comes with

Reparenting your inner kid

Cross-eyed from maintaining

Shutters that let sunshine, but no pain in

Yet without failure, no thrill

Without storms, all is still

With the bitter

The lemons

The frailty, I’m not lessened

So while the plastic of your happiness is plain

As you continue to drink on Post-mix Lane

I’ll distill my tears into a lemonade of lessons

Maar normen zijn geconstrueerd, en individuen zijn we allemaal.

Je stereotypeert in plaats van reflecteert, zo blijft je gedachtengang een smal kanaal.

Het lijkt dat je mensen hokjes aanmeet: vind je dat niet wat onliberaal?

Wat mij betreft is het groei óf rot wat je sorteert, dus kies je ruimdenkend of banaal?

En wat betreft deze kwestie mag jij zeker, maar dan mogen wij ook allemaal.