Eternal dreamer

“Powiedziałam, że to się wie, bo taka jest prawda. Nie będziesz miał wątpliwości. Nie będziesz się zastanawiał, czy to, co czujesz, to prawdziwa miłość, bo kiedy przyjedzie, będziesz nią przerażony. Nagle zmienią się twoje priorytety. Nie będziesz myślał o sobie ani o swoim szczęściu. Będziesz myślał tylko o tej osobie i o tym, że zrobiłbyś wszystko, by uczynić ją szczęśliwą. Nawet gdyby oznaczało to odejście od niej i poświęcenie dla niej swojego szczęścia.”

“Nauczyłem się jednak, że sercu nie można nakazać, kiedy, kogo i jak ma pokochać. Serce robi, co chce. Od nas zależy najwyżej to, czy pozwolimy naszemu życiu i głowie dogonić serce.”

“Uwielbiam jeździć autem. Głównie samotnie. Ewentualnie z kimś, kto mnie rozumie i niekoniecznie potrzebuje ciągłej rozmowy. Chwila ciszy wspomaga efekt. Kocham to uczucie intymności pomimo faktu bycia wśród ludzi. Jesteś sam w aucie, ale nie jesteś sam na drodze. Wtedy najlepiej się myśli. O wszystkim. Refleksyjna muzyka wydobywająca się z głośników tylko wzmaga odczucie. Do głowy uderzają wspomnienia, a przed oczami pojawiają się różne obrazy i sceny - mimo to, na drodze zachowane jest pełne skupienie. Czasem w natłoku myśli nie wiem jak przejechałem dany odcinek, a mimo to udało mi się. W aucie nikt ci nie przeszkadza, możesz swobodnie jechać pustą drogą i podziwiać polany, jeziora, wschody i zachody słońca. Najwspanialsze jest to, że pomimo bycia zamkniętym w maszynie czuję tę wolność. Podróżowanie jest cudowne.”

Wisława Szymborska - Nic dwa razy

“Nie cierpiałem dyskusji na lekcjach. Nie cierpiałem mówić i nie cierpiałem słuchać, jak inni jąkają się, usiłując sformułować swoje wypowiedzi w jak najmętniejszy sposób, byle nie wypaść głupio, i nie cierpiałem tego, że cała ta gra polegała na próbach domyślenia się, co nauczyciel chce usłyszeć, a potem wyrażenia tego.”

Całe życie wlokę się za ludźmi, którzy mnie interesują. A interesują mnie jedynie szaleńcy. Szaleni, by żyć, by rozmawiać, pragnący wszystkiego naraz. Nigdy nie ziewają i nie mówią banałów. Którzy płoną. Płoną jak ognie rzymskie w środku nocy.

“Od kilkunastu dni nie mam pojęcia jak się czuję i gdzie jestem. Choć rozpoznaję już naprawdę dużą część swoich emocji, łącznie z ich pochodzeniem, to tutaj leżę i kwiczę. Nie wiem w tej chwili nic. Gdzie chciałabym być, z kim chciałabym być, co chciałabym robić… Nie wiem co myślę, nie wiem co czuję, a przede wszystkim nie wiem, czym się w tej chwili zająć i mówiąc “zająć” mam na myśli złożone, zajmujące czynności, które pomogą odciągnąć moją głowę od nieustannych analiz. To wszystko zrobiło mi w środku kompletny chaos. Wszystko, co było już poukładane runęło spektakularnie z półek, zrobiło mi emocjonalny armagedon i za cholerę nie jestem w stanie połączyć kropek. Przeżywam jednocześnie absolutnie wszystko, co wydarzyło się przez ostatni rok. Przeskakuję losowo z wydarzenia na wydarzenie i to wszystko dzieje się w mojej głowie tak, jakby ten cały rok wydarzył się w jednym momencie, jakbym wszystkie emocje z całego roku poczuła naraz w jednej chwili. Która emocja dotyczy czego? Czego się boję? Czego mi brakuje? Czego potrzebuję? Gdzie czuję się dobrze, a gdzie źle? Za czym tęsknię najbardziej? Czego najbardziej się boję? Na kim mi zależy, a bez kogo ze spokojem się obędę? To wszystko splątało się we mnie w gigantyczny kłębek i jedyne, co mi zostaje, to powoli, nitka po nitce rozwiewać wątpliwości. Nitka. Po. Nitce. Dochodzić do siebie samej.”

“Wreszcie zrozumiałem, co to znaczy ból. Ból to wcale nie znaczy dostać lanie, aż się mdleje. Ani nie znaczy rozciąć sobie stopę odłamkiem szkła tak, że lekarz musi ją zszywać. Ból zaczyna się dopiero wtedy, kiedy boli nas calutkie serce i zdaje się nam, że zaraz przez to umrzemy, i na dodatek nie możemy nikomu zdradzić naszego sekretu. Ból sprawia, że nie chce nam się ruszać ani ręką, ani nogą ani nawet przekręcić głowy na poduszcze.”

“Dzwonił do mnie rano, w dzień, czasem nawet w nocy i mówił podnieconym, niecierpliwym głosem: “Słuchaj, muszę ci coś jak najprędzej opowiedzieć”. I ja wiedziałam, że tym jednym zdaniem stawia mnie przed wszystkimi. Bo to ja, a nie kto inny, miałam wysłuchać opowieści o jego sukcesie, porażce, wzruszeniu, planie lub pomyśle. Jako pierwsza. Absolutnie pierwsza. I to był dla mnie prawdziwy dowód miłości.”

“Wiem, że wysyłam mnóstwo sprzecznych sygnałów, ale to tylko odzwierciedlenie tego, co się dzieje w moim wnętrzu. Czuję się poruszona i zdezorientowana, jakby moje obecne uczucia i minione doświadczenia zostały wrzucone razem do blendera i zmiksowane na wysokich obrotach.”

“Czasami więcej odwagi potrzeba, aby się wycofać, niż dalej walczyć.”

“To, że ktoś chce zerwać z kimś kontakt na jakiś czas nie znaczy, że ten ktoś jest dla niego nikim. Czasami jest tak, że znaczy dla niego za dużo, a on nie może sobie z tym poradzić.”

“- To taką rozmowę mam na myśli - odpowiedział. - Że gadasz, a tu nagle pojawia się świt. Że jesteś ciekawa tej drugiej osoby. Nie boisz się pokazać swoich poglądów. Nie boisz się odsłonić. Nie mówisz “pracuję tu i tu, za pięć lat widzę się tu i tu, lubię makaron i buraki”, ale opowiadasz, za czym tęsknisz. Czego się obawiasz. Jakie masz plany. I nie boisz, że ktoś cię wyśmieje. Chodzi mi o taką rozmowę, która wnosi do życia coś nowego. O śmierci. O samym życiu. Rozumiesz?”

“Najpiękniejszym widokiem jest człowiek uśmiechający się z Twojego powodu, szczególnie, jeśli jest to człowiek, który ukradł Ci choć kawałek twojego wnętrza.”

“Miłość nigdy nie jest zła. I tak jak powiedziałaś nie jest wyborem. Ona po prostu się wydarza, a my jesteśmy wobec niej bezradni.”