Doğala Özdeş İnsan Aroması

İnsanlar öldüler, hep öldüler, bir gün öldüler Anlaşılmaz. Gecenin çekmecesinde unutuldular sonra Bir inci kolye gibi dağılmış boncukları. Belki bir gün balkona çıkar Blok flütle çocuk şarkıları çalarım ''Dostluğun biz sevgisiyle toplanırız burada'' Sizler, bizler, ne bileyim herkesler... İnsanlara uyanmalarını kim söylüyor Füsun Kim sabah oldu diyor onlara?

Bana artık büyü diyorlar Bütün renkleri mezun etmişler hayatlarından Karanlığa emekli öğretmenler gibi sanki insanlar. Bilirsin işte Füsun gidişinden bu yana Hüzün sektöründe bilfiil yirmi üç sene görev yaptım! İnfaza götürürken bari üstbenlerim Gözüme bir gökkuşağı bağlasalar.

Bir gece kalkıp bütün ışıkları yakacağım Füsun Şiirime ışıktan bir nokta koyacağım.