n🪩”

Üzgünken gidebileceğin kimsen yok, ağlarken bir omuz yok, düşerken uzanan el yok, kızım senin senden başka kimsen yok.

sevdiğin birinin ölmesi insana en büyük hayallerini bile yaktırabilir.

Dün küçük bir kız gördüm yolda, saçlar aynı sen. Geldim eve şiir yazdım, sözler aynı sen.

sen kalbime, aklıma misafir olduğundan beri ben kendime gelemedim ki ♡

Gülüyorsun ama ağlamak istiyorsun. Konuşuyorsun ama sessiz olmak istiyorsun. Mutluymuş gibi davranıyorsun ama değilsin.

Derler ki, müzik güzelse verdiği tat bütün duygulara ayak uydurur. Mutlu insan, melodilerde mutluluğu, hüzünlü insan hüznü bulur.

Gözlerindeki ağrıya güvenerek uzanmıştım parmaklarına. "sözcükler çok cılız bir terazidir yüreğin yükünü tartmada." demiştin; "gücenik elbette tanır güceniği, canına yapışmış durgunluktan." bir şeyin parçalarını bir araya getirmek ister gibi dönmüştün yeniden camlara. gece daha mı kolaydı, daha mı zor, seçemez olmuştum. "her duyguyu dile getirmek gerekmiyor biliyor musun? nasıl her duyguya isim koymak gerekmiyorsa." alnındaki bulutları öperek çekilmiştim kıyılarıma. bunu elbette en iyi ben bilirdim; adını koyduğu her şeye yenilen ben. gecenin verdiğini sabaha teslim ederek inmiştik trenden. senin aklında, benim gövdemde bir karıncalanma, geldiğimiz yol kadar uzun bir suskunlukla bakmıştık denize, bir imkânsızlığı ezber eder gibi. sen yitirdiğini arıyordun, ben koruduğumu koyacak yer bulamıyordum.

tom jerry'i yakalayana kadar, caillou'nun saçları çıkana kadar, cedric 9 yaşına girene kadar, arka sokaklar bitene kadar seveceğim seni.

Zamanın geriye doğru aktığı bu şehirden kaçmak istiyorum.

Keman sesinde kırılmış bir kalbin titreyişi var.