Biz Böyle İyiyiz

Instada sizde de herkesin storyleri tatillerle dolu mu ya?? Sayfamın yarısı bodrumda yarısı antalya. Bir iki tane de likya yolu yürüyenler var 🥲

5 dk sonra ben: Kendine flat white yap.

Yine ben: Ama erken kalkıcam kahve içersem uyuyamam.

Ben: YAP ŞU KAHVEYİ!

Yeni müşteriler çıktı başlayamıyorum tedavilere. Fak dis şit 🤦🏻‍♀️

Geçen sene de 1 nisanda olmuşum. Bu tamamen benim suçum ama ya. Aman bişey olmuyor diye diye püü bana.

Otogara bıraktım. Ben arabayla devam ederken o orada duruyordu. Sanki ben de arabanın içinde değilim de orada kalmışım gibi oldu. Hayali bir şey ayrıldı benden. Hani çizgifilmlerde ölen kişinin ruhu bedeninden ayrılır ya yukarı doğru. Benim de ruhum onun yanında kaldı gibi oldu. Ben niye kalıyorum burada benim de gitmem lazımdı neden bu yolu seçtim diye kendime kızdım.

Bu kadar zor olacağını hiç tahmin edememişim. İşe gittim. Yol boyunca yüzümden montuma gözyaşım damladı. İşler bittikten sonra eve geldim. Sabahki kahvaltı tepsisi mutfakta duruyor. Yediği zeytinlerin çekirdeklerine baktım. Yine ağlamaya başladım.

Arkadaşlar beni yemeğe çıkardılar. Başkalarının yanında ağlayamıyorum. Gözlerim doluyor kendimi toparlıyorum ama. Yemek boyunca idare ettim. 2 bardak sangriadan sonra gülüyordum bile.

Eve geldim. Koltuğa oturduğum gibi hüngür hüngür başladı gene. 1 saat kadar ağladım. Eve geldiğimde onun kapıyı açması, nasıl geçti bugün diye sorması, bi kahve içer miyiz diye kahve makinesini açması gerekiyordu. Hepsinden yoksunum. Eksiğim.