uzaklara yürüyebilirsin, yine de bulamayacaksın

Güneşin değmediği buz kesmiş bir nehir Kasvetli kapkara bir rüya Yarı belime suya gömülmüşüm Gövdeme değen soğuk su etimi kesiyor Bacaklarımsa çoktan uyuşmuş Öylece suyun dibine bakıyorum :bataklık Bakışlarım ne vakittir burada olduğunu unutmuş, omuzlarım ağırlığından çökmüş Daha da derine daha da etine batıyor tırnaklarım ağzımda kan tadı göz kapağım kırpılmıyor Ölü bir nehirin dibinde bir pırıltı Daldırıyorum gövdemi Ellerim kara çakıldan başka bir şey çıkaramıyor Kara çakıl kara taş kara balçık Gözüm nehirden de kuru Ruhum havadan da kara

...Anlatmasam dursam yanınızda hayalet gibi ne dokunsanız ne küstürseniz. Canım istedikçe gelsem, eserikle gitsem. Keşke her yerden aynı eserikle kalkıp gidebilsem. Gözlerimin içi gülerek seni başka bir yabancıya anlatırken bulduğumda kendimi. Kalktım titreyerek koltuktan oturuyordum. Ne anlatıyordu yabancı gülüyordu ben de gülüyormuş gibi yapıyordum. Öyle mi ne güzelmiş diyordum kapıdan çoktan çıkmıştım sokağın soğuk olacağını düşünmüştüm ama değildi. Üşümüş gibi ellerimi göğsümün üzerinde bağladım. Daha az nefes almak için daha da sıkıştırıyordum ciğerlerimi. yürürken sadece ayakucuma bakıyordum. Sen anlat biraz da nerelerde yaşadın diyordu koltuğun kenarındaki sökülmüş kumaşı kaldırırken. Çok yerde yaşadım babam askerdi. Kafamı kaldırdığımda hayatta kalmak için en güzel yerdeydim. Birinci kat ikinci kat üçüncü kat dördüncü kat aha! apartman boşluğunun ışığı yandı. Üçüncü katın perdeleri güzelmiş. Kapıdaki araba sayısı fazla, erken dönmüşler insanlar evlerine. Acaba odası buradan görünüyor mu. Gözümü kısıp daha da yukarı üfledim. İyi misin sıkıldıysan kalkalım istersen dedi yabancı . Olur dedim. Özür dilerim son söylediğini duymamıştım, önemli değildi dedi ben buradan yürürüm eve. Israr ettim yalandı. Sonunda özür dileme saatleri bitmişti, kendimi almaya gittiğimde bir salıncağın önünden.