oğuzhan ersümer

geçen hafta elime geçen iki hediye; biri oğuzhan hocam’dan diğeri dostum salih’ten. 

yavuz turgul'dan terrence malick'e sinema yazıları kitabının bana geliş öyküsü şöyle: bkz. akdeniz üni.de sinema hocası, benim hocam değil de öğrencisi gibi hissediyorum kendimi. yüz yüze hiç gelmedik, muhabbetimiz yok denecek kadar az ama onun çok iyi biri olduğunu düşünüyorum, bi arayışı var sanki ve böyle gösterişsiz, samimi bi arayış. aradığı şeye o kadar yaklaşmış ki yani öyle hissediyorum. facebook’ta temiz frekans diye bi sayfası var, sinemayla ilgilenmiyorsanız bile bakın takip edin orayı, kitaplarını alın okuyun. yeni bi açı vaad ediyormuşum gibi oldu. evet

gelelim yedinci mühür filmine, salih din kültürü öğretmeni ki ben onu sinema öğrencisi filan sanmıştım çünkü ancak bi sinema öğrencisinin sinemayla alakalı bu kadar geniş bi yelpazeye sahip olabileceğini düşünürdüm, bu konuda yanılmak çok güzel gerçekten. geçen hafta mardin’den istanbul’a geldiğinde bi saat kadar görüşme imkanımız oldu. aceleyle çıktığı için filmi unutmuş getirmeyi daha sonra iş yerime göndermiş. iyi, sessiz, sakin, okuyan, düşünen bi insan ve böyle bi dostum olduğu için şanslıyım ki.

kitaba kaliteli bi zaman ayırmak istediğim için sınavlarımın bitmesini beklicem, filmi de elbette bi kez daha izlicem ve artık bana dokunan filmlerin dvd’lerini bi alayım.