ah bu coşku ve isyanla ne yapacak yolunu yitirmiş kalbim?

kara yazgımı şimdi kim bilir hangi kitapta saklıyorsun tanrım?

fark edilmesi lazımdı

bunu takmaya kıyamam

iki büklüm oluşuna şahit gözlerim seni gördüğünde tanıyamadı

neden beni hep deniz diplerinde tutuyorsun

düşerek kendimi kanıtlarım

kelimelerimle oynayamıyor gittiğim evlerdeki kedi tüğlerinden yumaklar yapıyorum zihnimde dolanıp duran tüğ yumaklarıyla terk ediyorum evleri şimdi isteme benden uzun satırlar bir bilet alır geliveririm yanına ilişirim dostum uzun zaman oldu da mevsim hiç değişmedi uzun zaman oldu da yangınım dinmedi ellerimdeki sular yandı da dönüşüverdi yeşil bir ağaca yasemin kokusunu alıyor musun görüyor musun dağınık odamı her teli farklı yere kayıyor dayanamayıp yine kestirdimle bitiyor cümleler koynunda göz yaşlarımın akmamasına yanıyor yağmur aydınlanıyor ışıklar hangi sokaktan dönecektik sana gelmek için ah yapma nereye gidermiş bu ayaklar hangi duraktı sür abi bir sokak önde iner payımıza düşeni bekleriz ne demiştik bu dağınıklıkta aradığını bulmak zor kelimelerim boynuma kolye olmayaya niyetli bir türlü düzelemiyor sağını tutsam solu bozuluyor anne bir ucundan tut da büyün kelimelerime ilişsin bir ucumdan tut da güzelleşeyim

ismet özel mi metin altıok mu yoksa hiç mi ortak arkadaşımız kalmadı

ah gülistan bombalar yağdı üstüne

sen balık değilsin ki