Ann Tanga

Di sya moabot sa usa ka taw as a whole. Like, oh yes she’s not judgmental anymore so she’s mature because psychology says, “maturity is when you stop judging others”, but no. Yes she stopped talking about other ppl behind their back but still she does not know how to consider the two sides of every story. So what’s that?

When you say maturity, it’s hard to explain because we might say mature nata because nakaya nato ang certain circumstance nga niabot sa atong life pero sa ubang butang we can’t. We have different flaws. We have strengths and also weaknesses.

Everything we have experienced taught us how to be strong. Either mentally, emotionally or physically . Some would say or might think they are mature enough because of what they have experienced pero that’s not enough. Maturity is not about being able to cope with a certain situation nga lisod or challenges because you have encountered them before. I think that’s flexiblity or nakatuon nagyud ka.

Hey. Kumusta? Hmm, do you know me?

People who know me would probably call me ‘watch me whip’ or ‘nae nae’ instead of my name. Sa school, ug classmate nako ‘ate ney’ or sa students ‘ma’am ney’ pero sa balay ‘Nean!’ Dzaa suko sila dzaee. Hahaha.

Pero not all people nga nakahibaws akong ngan or even sa akong pinaka-power nga nickname, nakahibaw ug kinsa ko. Kinsa gyud ko. So kinsa gyud ko? Siguro ang uban moingon nga “ay kitaon na sya dzae, bigaerns na syang bayhanuh” Hahaha. Usahay dzaee bigaon sab ko. Di gud ta kapugong sa feelings nato. Or ang uban moingon “ay, buotan na si ate ney oy. manglibre na sya namo.” Omg feeling sapian ko. “Dyosnon na sya guys”, “Bryt na guys” char bukad atay. Hahaha. Daghan pa oy. Daghag ikaingon ang taw bahin nako. Depende sa situation where nagkakuyog mi.

Pero to be honest, I am not honest.

1. Dili tanan ginasulti or nasulti na nako, tinood. Because I know how to lie. Master kaayo ko ana guys. Tudloan pa tamo. Hahaha. 2. Dili tanan nakong maayo nga batasan, tinood. Kinsay walay flaws tagaan nako ug kwarta. Hahaha. Kahibaw ko mamalikas oyy. Abi pa lang. “hoy kaatays lyf oyy”, “yatia nimo oy di ka gwapa”, “hoy panuway dugay kaayo ka”, “piste mani oy”, “shit oyy”, og daghan pa gusto kag tagalog nya english. Hahahaha. Buotan kaayo ko sa? My students? Aw wa sila kahibaw nga mamalikas ko, syempre ug teacher ta di na nato itudlo. Bryt tas ana nga butang. Charot! 3. Dili tinood nga patient ko. (Kay wa koy sakit) Huy intawn ug nakaila lang mo nako. Mag-init na dayn akong ulo ug dugay ka. Nyag dugay ko kay mamuyok ko ug taman para pasayloon. Hahaha. 4. Abi ug humble ko pero di na tinood. Hambog nuon. Yes, hambog ko. Naay times nga ginapafeel nako sa uban unsay naa nako. Unsay kaya nako. Unsay wa nila. 5. Selfish ko. Lately, naa na koy trust issues. Di na kaayo ko mosalig. Ug way pake ang taw nako, di nako pansinon. Ug wa kay ikasulti nga maayo nako, di tika estoryahon. 6. Ma-pride ko. Taas ko ug pride. Di ma-reach. 7. Di ko understanding. Sa school, when it comes to my students, kinahanglan. Pero tbh, di gyud ko in-ana ka masinabtonon. 8. Di ko maayos promises. Pero di man sab ko gapromise. Og daghan pa.

Tanan inyong nakita, possibly naay reason nganong nabuhat nako na ana nga day. Tanan ninyo nadungog, di pa na mao ang tinood. Tanan inyong na-observe, kung good thing, pakitang tao ra na. Tanan butang nga positive, wa ka kahibaw, natabunan ra na. Dili sa tanang panahon okay ko. Dili sa tanang panahon tarong ko kaistorya. Dili sa tanang panahon kahibaw ko mo-respect. Dili sa tanang panahon mo-simba ko. Dili sa tanang panahon mosabot ko. Dili sa tanang panahon kalma ko. Dili sa tanang panahon di ko manglibak. Dili sa tanang panahon di ko insecure. Daghan pa. Daghan pa ang nakatago nga wa mo kahibaw. Basin gani mas daghan pa sa akong gipakita sa inyo. ;)

Pero sa atubangan sa mga dishonesty nga akong na-commit, nakita ninyo ang Ney nga simple. Usahay strict, usahay smiling. Usahay cute, usahay haggard. Charot! Usahay energetic, usahay luspad. Lewl

But you cannot judge me! Don’t you have flaws? All of these that I have? Who’s not insecure? Who’s not ambitious? Who’s not backstabber? Who’s not lazy? Who does not know how to lie? Who’s not fake? Who does not pretend? Who’s not guilty?

Ana si daddy Shakespeare, “If you are true to yourself, you cannot be false to others.” Naa kay flaws? Ipagawas oy. At least honest ka nga di ka honest. At least aware ka nga makasasala ka. Pero ayaw ug kalimot mahigugma. Because love conquers all.

Nya ganahan pa ka nako? Ila-ila ta. I’m Ney. :)

Sana ay sumaya na ako, gaya ng naramdaman mo.

Di naman ako masyadong madrama Yung tipong pinapaalam sa iba ang tunay na nadarama Kasi kahit ikalat ko pa Wala silang pake sa sakit na aking dala

So ito nga, ito na Gusto kita dati pa Pero gusto mo naman ay iba Kaya itinago ko nlang at ibinulsa

Ang hirap kaya Ang bigat Minsan masaya Pero di yon sapat

Gusto kita kasi iba ka Gusto kita kasi relihiyoso ka Gusto kita kasi mabait ka Pero gusto mo sya, kaya sa kanya ka

Siguro di ko na ipipilit Kasi parang lalong sumasakit Di ko nlang din sayo ipapaalam Ang tunay kong nararamdaman

Alam kong masaya ka na Ako din, sanay makalimutan ka Kahit mahirap alam kong kaya ko Kakayanin, para sa ikakasaya mo

Mag ingat ka po parati Wag mong kalimutang ngumiti Pray mo na sanay sumaya na ako Kasing saya ng nararamdaman mo.

Masaya na ako!

Okay na ako.

Sabi ng puso ko,

Hindi!

Sabi ng isip ko;

Nasasaktan pa ako...

Napansin ko lately, ang dami kong picture ng kung anong angulo ng mukha ko sa gallery ng phone. And while looking at them, natutuwa ako sa mukha ko. Sa ibang angle masasabi ko na maganda pala ako at sa ibang view naman natatawa ako sa hugis ng mukha ko. Pero ang mas nakakatuwa kasi napansin ko ang sarili kong nakangiti imbes na burahin ang mga larawang yon. Gets nyo ba? 

Dati, nahihiya talaga akong humarap sa camera especially pag nag-rerecord ng video ang mga friend ko. Conscious ako sa ngipin ko sa harap, pangit kasi tingnan eh. Kaya sabi ko talaga magpapa-ayos ako ng ngipin tas ipapa-brace ko yung baba para maganda ngiti ko. Sa shape ng mukha naman, compared sa iba, ang pangit kasi medyo abante ang baba ko tas ang liit ng bridge ng ilong ko. Tapos yung hair ko, hiwalay masyado sa isa’t isa na parang may tampuhan sa sobrang buhaghag. And lastly, ang skin color ko. Yung tipong hinahabol ko may-ari ng phone para burahin yong picture kasi baka e-post nya, eh ang itom ko don. Para bang yung creepy pictures na may nahagip na engkanto sa litrato. HAHAHAHA. Eh syempre baka makita ng ibang babae tas e-bully ako o kaya ng mga lalaki tas maturn off lalo sakin. Lol. Dati yon...

Magdadalawang taon na ata akong nag-oomegle pero hinahanap ko pa din yong angulo ko na bebenta sa makakausap ko don. Pag di ka kasi maganda sa paningin nila aalis agad yan eh. Next agad. Don ko naisip to; madalas pala tayong magpaganda para magustohan ng iba. We all have different reasons why we want to look pretty. Yung iba, hilig nila. Masaya sila don. Natutuwa sila sa products, sa paglalagay ng kung ano anong bagay sa katawan nila to look presentable at the same time attractive. Nagpapaganda para sa sarili. Nagpapaganda para sa iba. Nagpapaganda tayo para sa sariling interest. Para e-appreciate, magustohan, mahalin o kung anong dahilan pa. At don makukuha ang saya. Di ka naman completely sasaya sa simpleng pagtingin sa sarili mo sa salamin kung hindi doon sa appreciation. Gaganahan tayong mag-ayos kapag mamdami ang magsasabi na bagay sa atin. Pero pag madami ang magsasabi na wag na kasi mas maganda pag simple, pipiliin din naman natin na hindi na. In short, nagdedepende talaga yon sa mga tumitingin, uma-appreciate, at nagmamahal. Ika nga “Beauty is in the eye of the beholder.” Char

Kaya naisip ko to. Hindi naman talaga importante ang looks natin sa lahat ng tao. Isipin nyo ha, 7.5 billion lahat ng tao sa mundo. Dami no? Si Anne Curtis merong 8.2m followers sa instagram pero hindi lahat ng mga yon fans nya. Ang point ko lang, sa dami ng tao sa mundo, hindi yan lahat makakapansin sayo. Oo sayo. Sige na-notice ka ng ilan, pero walang pake mga yan. May ibang interest sila. Yung iba nga siguro na akala mong sinasabihan ka na “maganda ka” e wala naman talagang pake yon sayo. Para lang may masabi ba. Alam mo ba sino makakapansin ng tunay mong ganda? Ang mga tunay na nagmamahal sayo. ;) Sila yong magsasabi na nakikita nila ang tunay mong ganda kahit di ka na mag effort para ipakita ito. Sila yong magpapatunay na hindi importante ang looks o ang appearance mo para magustohan ka at mahalin ng taong gusto mo. Ang dami ng ginawang pagpaganda ng ilan, hindi naman sila minahal ng mahal nila. Siguro nasa isip nila na baka magustohan sila if ganon, pero hindi eh, ang totoo kasi may ibang gusto talaga yong tao at hindi sila yon. Sadnu?

So umabot na ako don sa mga realization ko tungol sa pagiging self-conscious ko. Kailangan mo lang pala talaga magkaroon ng taong tunay na nagmamahal sayo, sa tabi mo, para maging kontento ka kung anong meron ka. Sila kasi yong magpapa-realize sayo na di mo kailangan ang opinion ng ibang tao para malaman mo na maganda ka o kailangan mo na magpaganda kasi nagsasawa na sila sa pagmumukha mo. Before ko na-realize ang mga bagay na yon, napansin ko sa sarili ko na wala na yung tipong pagka-“self-conscious” ko. One time, my friend Zam told me na sobrang halata daw n scars sa binti ko. Instead na mahiya ako, ngumiti ako at sabi ko “Oh, effective pala yong sabon na gamit ko. Ibig sabihin pumuti na ako.” Dati, hiyang hiya ako sa scars ko, until naisip ko na ano ba meron sa scars? Mababawasan ba non yong pagmamahal na meron ang mga kaibigan mo o yung taong mahalaga sayo kapag madami kang ganon? Hindi diba? Sa dinami dami ng tao sa mundo, magkakaroon pa ba sila ng oras para pansinin yung scars ko? Wala naman akong pake kung ayaw nila, binti ko naman’to, at higit sa lahat proud ako na malaman nila na ang mga yon ay bunga ng masayang pagkabata ko. Kaya minsan, pag trip kong mag-skirt sa school, go lang ako, kasi wala akong pake sa opinion ng iba. Wala namang masama, diba? Hanggang sa okay na okay na akong humarap sa camera, kahit anong view pa ng mukha ko. Hindi ko na din masyadong iniisip yung suot ko pag lalabas o papasok ng school. Kahit di uso, kasi di naman talaga ako mahilig sumabay sa uso, go lang.

Lahat naman tayo may kanya-kanyang dahilan sa pagpapaganda, o pag-aayos ng sarili. Pero don sa mga nagpapaganda para lang magustohan o maisiksik ang sarili sa mga taong mahirap pantayan, you don’t need to. Kasi ang tunay na makikita ng  mga magmamahal satin, ay ang ating pure na kalooban at hindi ang panglabas na kaanyohan. Iba’t ibang standards meron ang bawa’t isa sa’tin, at mahirap e-meet ang mga yon. Pero mas mahirap ang mag-effort na mag-ayos para sa gusto mo na iba naman ang gusto. Kaya wag mong isipin ang opinion ng iba, kita mo si Xander Ford nagpaapekto masyado, ayon nagpa-retoke, edi mas lalong hinusgahan. Don kasi tayo sa taong mahal tayo, buong buo. Simula sa flaws natin, sa looks (na di naman importante), sa pagkatao natin, yung tanggap tayo ba, buong puso--- bukas palad. Di mo kailangan ng madaming likers ng picture mo sa Facebook para malaman na madaming nagmamahal sayo. Nililinlang ka lang ng mga yon, kunyare gusto picture mo, nako! HAHAHHA joke. Ang pinakamahalaga mahal tayo ng Diyos kahit hindi ng crush natin! Ganon. Ngayon masaya ako na ganito, di na nako-conscious, di na nahihiya sa iba dahil madaming scars o kaya sira ngipin ko sa hanap. Di ko alam kung alin ang sakto, yung naging confident ako o naging mas kontento lang. Basta ang importante ay ang mahalaga. Charot. Maging sino o ano man tayo, mahal tayo ng Diyos. Di man tayo in sa standards ng iba, pag ang Diyos na ang humusga, tayong lahat ay maganda. Pak!  Bye~

 PS—lumiwanag balat ko sa sabon. Ano yon eh, Kojie-san.  🤣