Nursel

— Cemal Süreya

El emeği göz nuru.

— Didem Madak

Allah herkesi karakterli insanlarla tanıştırsın. Amin.

Didem Madak (via croissantdonut)

– Özdemir Asaf - IXION

∞

Bana ihanet etti. Beni bırakıp gitti. Ben onun yoluna toprak oldum. O beni ezip geçti. Lan oğlum kendine gel kendine. Kendine gel, hatırla kendini. Kaç kişi senin gözüne bakıyor lan? Çok kişi. Çok kişi. O kadar adam senin lafına bakarak yan yana uyuduğu arkadaşını canlı canlı toprağın altına gömmedi mi oğlum? Duble, çok şeysin sen çok. O kahpenin önünde eğilmeyecek kadar çok şeysin. Dublesin lan sen. Hiçim ben. Senin kavanoz iyice gitmiş oğlum, aklın gitmiş senin. Benim babam var babam. Babam. Senin baban orospu çocuğunun tekiydi. Avcıydı benim babam. Zalimdi oğlum senin baban. Babam var. Adam gibi adamdı. İbrahim abimle beni ava götürürdü, kuş vururdu. Böyle yine gittiğimiz bir gün, elinde tüfeği vardı. Tam böyle kumruya nişan aldı, o sırada, kumrunun erkeği çıkageldi, ateş etti. Dişi kumru düştü, öldü, öyle yatıyordu yerde, ben ona bakakaldım. Sonra erkek kumru gözden kayboldu. Çok çaresizdi. Babam gözden kaybolana kadar takip etti onu sonra vazgeçti vurmaktan. Öldürmedi. İndirdi tüfeğini. Ne oldu lan senin aşık kumru kaçmış. Yok. Aşıklar telef olur, kaçamaz. Sonra erkek kumru böyle kapadı kanatlarını, vazgeçti uçmaktan, sapladı kendini yere. Paramparça oldu, öldü. Ben öyle ona bakakaldım. Ne yani şimdi, aşkından öldürecek misin kendini? Yok. Hayvanlar ölür, aşıklar ölmez.