The Closer

Bugün seni sonsuzluğa uğurladım canım sevgilim, hayatıma kattığın her şey için teşekkür ederim, kendine iyi bak.

Tam bir yıl olmuş bugün. Tam bir sene geçmiş, sana ettiğim ilk vedanın üzerinden. Sana son dokunuşumun, son sarılışımın, kokunu son duyuşumun üzerinden. O gün son gidişinde çok zor durmuştum ayakta, sadece dizlerimin üzerine çöküp gitme diye yalvarmak gelmişti içimden tüm çaresizliğimle. Biliyorum ki sen çoktan gitmiştin benden, o yüzen hiçbir faydası dokunmayacaktı. Belki hayatım boyunca unutamayacağım bir gündü. O günden sonra geçen her gün tekrar tekrar öldüm ben, sana gerçekten veda etmemek için. O günden sonra uykusuz geçen hiçbir gecemi unutmadım, nefes alamadığımı hissettiğim, göğsümdeki kocaman boşlukla yaşamak zorunda kaldığım hiçbir günü unutmadım. Sonra yine ben sana hala veda etmek için can çekişirken aylar sonra senin başka denizlere yelken açtığını öğrendim. O gün kendime bir söz verdim; ve bugün sana teşekkür etmek istiyorum. Çünkü ben bugün artık çok daha iyi, çok daha güçlü bir benim. En önemlisi, ben artık benim. Sana veda edemeseydim bugün ben olamazdım. Bana kendim için ne kadar değerli olduğumu öğrettiğin için teşekkür ederim, hep seni uğurladığım o sonsuzlukta kal. Zira, seni uğurlamak bana yaptırdığın en zor şeydi. Hoşçakal.