11.04.2015

…

bo za bardzo mi zależało

“– Wiesz, o czym ostatnio myślałam? – zapytałam. – Pamiętasz, jak się miało osiemnaście, dwadzieścia lat i się mówiło: „Chcę być z tobą na zawsze”? Albo: „Będę z tobą na zawsze”? „Nigdy cię nie zostawię”? Potwierdził ruchem głowy. – To było naiwne – przyznałam. – To wcale nie miało się spełnić. Ale w tym konkretnym momencie osoba, która to mówiła, chciała być z tobą na zawsze i w to wierzyła. I ty też chciałeś i wierzyłeś. Dziś nie ma już nawet tego. Teraz już nie ma żadnych „na zawsze” i „nigdy”. Długowłosy jamnik przeleciał obok nas, szukając samych ważnych rzeczy. Zapachu trawy, swoich wrogów i przyjaciół. Kręcił przy tym ogonem. – Teraz się mówi ostrożnie: „Wiesz, jeśli za pięć, sześć lat nadal będziemy razem”, „Wiesz, możemy zrobić takie i takie plany, bo MAM NADZIEJĘ, że za parę lat nadal będziemy razem”. Dziś jest wiele opcji, ostrożność, may it be i branie czegoś pod uwagę, ewentualnie – rozłożyłam bezradnie ręce. – A ty, kiedy ostatnio powiedziałeś komuś, że go nigdy nie zostawisz?”

co noc

wiem, że masz nadzieje, że zareaguje