La La Land

“Şu telaşlarım bir bitse diyorum. Belki uzaklara giderim. Çoktandır gitmek istediğim yollar var.”

“Sanki biraz sonra ağlayacakmışsın gibi sürekli. Hani yağdın yağacaksın ama yüreğin böyle hep bulutlar, bulutlar..”

“Rabbim çok yorgunum. Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder. Üzerime bir iyilik ve güzellik kondur. Avunmalığım olsun, hiç ummadığım sevinç nasip et. Latifsin, lütfen..”

““Sakın kimseye birşey anlatmayın. Herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra.””

“Çünkü her göze alış, bir feda içeriyor.”

İnsan elbette konuşmak istiyor; dert yanmak, haklı çıkmak istiyor. Fakat kelimeler insana ihanet ediyor, insan kendine ihanet ediyor. Kendinden nefret ediyor.

Ciğerlerinin parçalanacakmış gibi acıdığı, kalbinin ağrıdan duracakmış gibi sıkıştığı gecelerin sabahını görünce anlıyorsun ki geçiyor.

Ve geceleri gökyüzüne bakarsın, herşeyin çok küçük olduğu gezegenimin yerini gösteremem sana. Belki böylesi daha iyi. Yıldızım senin için herhangi bir yıldız olsun, böylece gökyüzündeki bütün yıldızlara bakmayı seveceksin.