As I held you one last time, I imagined all the good memories that we could have had. Like that time you thought about hugging me late at night while we both sing our favorite song, even when we're both out of tune.

As my lips last touched yours, regrets came rushing too fast, and as I part my lips from yours, my eyes held yours with tears that would have been tears of joy, only if I knew not to be afraid of loving you.

Ngunit ako’y biglang naglaho, ‘di mo na alam kung saan tutungo. Naghihintay ng mga sagot sa tanong, naghihintay mula gabi, umaga at hapon. Mahal ‘di ko nasabi, naghihintay lamang ng tamang sandali. Para ika’y aking mahalin, ng higit pa sa’yong hinihiling.

Mahal ko, naaalala mo pa ba? Ang mga makukulay na rosas na iyong itininta? Tanging gusto ay ako’y pangitiin, mahal ika’y nagtagumpay sa isang pusong mahiyain. Ang iyong mga akap ang aking kalakasan, mahal, ano nga bang nagawa ko, at ako’y nabiyayaan ng isang tulad mo.

Ngunit ako’y biglang naglaho, ‘di mo na alam kung saan tutungo. Naghihintay ng mga sagot sa tanong, naghihintay mula gabi, umaga at hapon. Mahal ‘di ko nasabi, naghihintay lamang ng tamang sandali. Para ika’y aking mahalin, ng higit pa sa’yong hinihiling.

Mahal handa na ako, sa panibagong yugto ng buhay nating ‘to. Hindi na magdadalawang isip, sapagka’t ikaw lang ang makaaalis ng sakit. Mahal ako’y nagbabalik, sana’y iyong patawarin at muling bigyan ng halik. Hindi na malilito, hindi na mawawala, andito lang sa tabi, naghihintay sa’yo.

Gusto kong maranasan ulit yung pakiramdam na may nag aalala, yung lagi akong may kakwentuhan, yung mapagsasabihan ko ng lahat ng sama ng loob ko pero ‘di pa rin magsasawang makinig sa mga kabaliwan ko. Pero madalas, ayaw ko. Ayaw ko nang may gumugulo sa akin tuwing nag aaral ako, lalo na nasa Med school ako. Ayaw ko nung tawag nang tawag, sakit sa ulo lalo kung marami pang aaralin. Ayaw ko, pero gusto ko.

Honestly? Siguro sa sobrang busy at takot kong masaktan muli, diretsong “NO” ang sagot ko. Ayoko muna. Nakakapagod masaktan nang paulit ulit. Syempre sasabihin mo, “Hindi naman kita sasaktan.” SUS ILANG BESES KO NA NARINIG YAN. Ayoko na magpaloko sa mga salitang hindi naman talaga magkakatotoo. At kung sabihin mong maghihintay ka? No thanks. Siguro pag naramdaman kong ikaw na talaga, yung tipong mararamdaman ko ulit yung naramdaman ko kay TOTGA, sige bubuksan ko na ulit ang puso ko para sa’yo, o kung sino man makapagpalabas ng ganung pakiramdam sa puso ko. Mamahalin kita nang walang katulad, mamahalin kita nang parang wala nang bukas. Hindi ko ipagdadamot ang puso ko sa’yo, at maipapangako kong kahit saktan mo pa ako nang sinasadya man o hindi, ikaw at ikaw pa rin ang aking mamahalin.

Sometimes I think it’s because we only met each other because of your ‘Kuya’, and that if I wasn’t the person he was in love with that time, we wouldn’t even meet in the first place. Sometimes I feel like our friendship was only strengthen by the bond you have with him, that’s why we lost it when I and your Kuya parted ways. I would like to think otherwise, that maybe you’re just too busy, but I can see that you’re now close with the new woman he has in his life now, the woman he will spend his entire life with.