Una. Unang beses kong narasan ang magmahal nang ganito. Yung ibigay ang lahat ang buong pagkatao. Sa isang taong hindi mo ganun ka kilanlan. Ngunit, si kupido ang nag desisyon at akoy tuluyang tinamaan.
Dalawa. Dalawang pinaka magandang nangyari sa aking buhay ay ang iyong pagdating at iyong pananatili. Ako'y nagagalak sa lahat ng tiis at iyong pagtitimpi. Hindi man ako ang pinaka magandang dilag na nakita mo. Alam ko, ramdam na ramdam ko na ako'y mahal mo.
Tatlo. Tatlong klase ng emosyon ang naramdam ko nung nakapasa ka at naging lisensyadong inhenyiro. Ligaya, pagkasabik at pangangamba. Ligaya sapagka't nagbunga lahat ng dugo't pawis na pagsusumikap mo sa loob ng limang taon sa kolehiyo. Ako rin ay nasasabik dahil masusulyapan mo na sa wakas ang reyalidad ng ginagalawan nating mundo. At ako ri'y nangangamba dahil baka may mahanap ka pang mas hihigit pa sa'kin at baka di mo na matutupad ang ating binuong pangako.
Naging masaya naman tayo pero hindi natin maikakaila ang mga alitang halos bumura sa pangakong inukit na sa punong mangga. Kaya Apat...
Apat sa aking mga kaibigan ang nagsabi sa'kin na, "Niks, tama na. Para ka nang tanga!" Pero ganun paman, mas pinili kong ipagpatuloy ang laban kahit ako'y dehado na. Sinubukan kong bumangon sa bawat pagdapa. Luhaan at sugatan man sa bawat alitan natin ay ni minsan hindi ko naisipang lumisan.
Lima. Mahigit limang buwan tayo'ng nakipag sapalaran sa hindi mapaliwanag na pagbabago sa ating samahan. Sabi mo pa ika'y nasasakal na. Sabi ko rin, "Patawad aking sinta, ako'y nagmamahal lang naman." Pero diba, pinilit natin? Sinubukan natin? Pinagdarasal natin sa Poong Maykapal na sana tayo'y gabayan.
Anim. Anim na linggo pa ang dumaan at akala natin pag-iibiga'y wala nang makakatibag. Ngunit anim na kataga ang hindi ko makakalimutan na sinabi mo sa akin, "Mahal, ako ay pagod na sayo." Luha'y parang batis sa kakaagos at ako'y tuluyang nalugmok sa galit. Nasaktan kita, oo. Matutulis na salitang tumagos sa puso mo ang nasabi mo. Ang bigat ng nararamdaman ko ay tila bumagsak sa mga pisngi mo at ika'y nasampal ko. Pero ganun pa man anim din na kataga ang binitawan ko sabay sa pagluha ng aking mga mata, "Mahal kita at hindi ako bibitaw."
Pito. Pitong linggo pa uli't ang lumipas. Ako'y naglakas loob na ipagpatuloy ang laban hanggang wakas. Pinaalala ko sayo yung mga naging kwentohan natin habang nag aaral pa tayo sa kolehiyo. Parehas tayong isip bata kaya andami dami nating magagandang alaala na naibaon sa paglalakbay sa walang kasiguradohang poreber na yan. Ikinwento ko sa yo lahat ng naalala kong sandali nung ikay nanliligaw pa lamang. Pero.... parang nag iisa na lang ako, di ko na makita ang bakas ng iyong mga paa sa playang nadaan na natin.
Walo. Walong buwan simula ng magtrabaho ka bilang inhenyiro. Ramdam ko ang lahat lahat ng iyong pagbabago. Napapadalas ang overtime mo. Madalang na rin tayong nagkikita. Pero inisip ko na "May pangarap syang gustong matupad. Dapat hayaan ko na lang." Hanggang sa madalas pinapagalitan mo na ako sa bawat pangungumusta ko sa yo. Bakit mahal? Bakit parang nagbago ka na ng lubusan?
Siyam. Siyam na beses kitang nakitang online pero siyam na beses rin akong seenzoned. Alam ko na lahat. Nakita ko, nabasa ko at higit sa lahat ramdam na ramdam ko. Mali ba ang magmahal ng buo? Bakit parang pakiramdam ko sumobra yata ako. Sumobra ba ako sa paghihigpit sayo o sumobra ba ako sa pagtitiwala na hinding hindi mo ako sasaktan ng ganito? Alam mo bang ang sakit sakit na pero kinakaya ko pa rin? Alam mo bang pagod na pagod na rin ako pero patuloy pa rin akong lumalaban? Ramdam mo rin bang sa kabila ng lahat ng pinagdaanan natin, ni minsan hindi ko naisip na huwag ka na lang mahalin...Mahal, ako pa ba'y nakikita mo?
Sampu. Sampung araw kong inensayo na sabihin sayo na alam ko na. Sampung beses rin akong umiyak at naglaklak ng alcohol nang maibsan ang sakit na nadarama. Sampung kataga ang paulit ulit kong sinabi hanggang sa makatulog ako, "Kahit kailan di kita iiwan.Kahit kailan di kita pababayaan." Pero sa pagdating ng araw na itinakda ng Diyos, binuking kita at basag na basag kong sinabi sa yo na, "Sabihin mo lang. Aminin mo lang. Papatawarin kita." Luhaan ka nang hinawakan mo ang aking mga kamay habang humihingi ka ng kapatawaran sa kasalanang nagawa. Puso ko'y parang paulit ulit na minamartilyo habang pinagmamasdan ka. Isip ko'y gulong gulo ngunit sa huli ika'y pinatawad ko ng tuluyan.
OO AKO NA ANG TANGA. AKO NA ANG MALI. AKO NA ANG SUMOBRA. PERO AKO'Y NAGMAHAL LANG NAMAN DIBA? At para sa'yo aking mahal, sana naman ito na ang una at huling beses na sasaktan mo ako ng ganito. Mahal kita. Alam mo yan at alam ng lahat ng taong kilala ko na mas matimbang ang pagmamahal ko sayo kesa sa lahat ng sapakan, suntukan, batuhan ng masasakit na salita at hindi pagkakaintidihan. Pero...ito na maragil ang huling beses na lalaban ako sapagka't ako'y pagod na.
prguitarman
discoholicmusic
ellievsbear
amandla
