Neverline 13

Και αν το να μου λείπει,ακόμα και τώρα, δείχνει την αδυναμία μου,τότε ναι,είμαι ο πιο αδύναμος άνθρωπος στο κόσμο. Γιατί μου λείπει. Moυ λείπει πολύ. Μου λείπει τη μέρα,τη νύχτα,μπορεί κάθε μέρα,μπορεί κάθε νύχτα,μπορεί συνέχεια,μπορεί μόνο τις ώρες που εγώ το επιτρέπω στον εαυτό μου ή όταν απλώς η στιγμή με βρίσκει χωρίς καθόλου δύναμη. Όπως και να ΄χει μου λείπει. Μου λείπει τώρα που είναι έντεκα,όπως μου έλειπε κι εχθές στις δύο,όπως θα μου λείπει και το πρωί που δε θα ξυπνήσουμε μαζί. Μου λείπει όταν το χάραμα δεν είναι στο πλάι μου,μου λείπει όταν βραδιάζει και το κρεβάτι είναι άδειο. Μου λείπει,κι αισθάνομαι ότι είμαι για λύπηση επειδή δεν έχω ιδέα αν λείπω κι εγώ έστω και λίγο.

για να του υποσχεθώ

πως μια μέρα θα γυρίσω