Naz'

Bazen bazı şeylere beni gerçekten gerdiği için mi yoksa sadece senin yokluğunun başka bir etkisi olarak mı gergin bir tepki gösterdiğimi bile anlayamıyorum.

Onun kalbinin içimde bir yerlerde parçalandığını hissediyorum. Sanki eriyip yok oluyor...

Sana gelmek isteyip de gelemediğim için bu gece ne kadar çok ağladığımı bilmiyorsun.

Çok ama çok sevdiğin birinin gözlerinin önünde yaşamaya devam ederken öldüğünü görmek, onun bütün hayat anlamını yitirdiğine, ordan oraya savrulduğuna, yıkıntıların içinde debelenirken ne yaptığını bildiğini sandığına ama aslında hiçbir şey bilmediğine şahit olmak... Ben de size böyle mi hissettirdim? Ben de size böyle mi hissettirdim?

Yapmayı seçtiğimiz hatalar. Bazen hayatımız boyunca sadece bir kez yapabileceğimiz, bazen de defalarca kez yapmaya devam ettiğimiz hatalar. Geri dönülebileceğini umduğumuz hatalar. Bazen gerçekten yaşanması gereken hatalar. Uğruna feda etmeye değmeyecek şeyleri feda ettiğimiz hatalar. Hatalar ve başlı başına yanlış olanlar.

Olmuyorsa belki de sadece olmamalı. Bırakmalı.

Çünkü kollarımı kendime sarmadım, çünkü kollarını kestim.

Katı yüreğimle övünmeyi ne çok severim. Bencilliğimle, kendimi düşünüp başkalarını ve onların kelimelerini umursamayışımla ne çok bilinmek isterim... Oysa bilmiyorlar, bazı geceler bir şey oluyor, bir şey oluyor ve derisini döken bir sürüngen gibi arınıyorum, o an geriye sadece camdaki çizikler kalıyor ve ben onlarla ne yapacağımı bilmiyor oluyorum. Bütün bunlarla nasıl başedilir, nasıl iyileşilir bilmiyorum.

Bir kalbim olmadığını sandıkları için sözlerinden etkilenmediğimi sanıyorlar ama bir fanusun içine bir canavar koyup o fanusun dışına da sürekli cama pençe sallayan bir hayvan koyarsanız belki cam kırılmaz, ama bu camın çizilmediği anlamına da gelmez.

Bana sevmekten bahsediyorlar. Sevmenin ne demek olduğunun farkında bile değiller. Hiçbiri bilmiyor. İyi sandıkları her şeyin nasıl onları mahvedebileceğini bilmiyorlar.