Eve gittiğimde eğer tek bir insan yüzüme gülerse vazgeçecem..

Hayatımın en zor döneminden geçiyordum kendimi bıraktım seni düşündüm sana iyi gelmeye çalıştım kendimi terk ettim ama sen beni terk ettin hemde benim en zor dönemimde gelsen seni affederim ama senin beni terk etmeni asla affetmiycem.

Evimi bulamıyorum kayboldum.

Lan harbi yorgunum...

Bu hayatta arkadaşının olmaması kadar kötü bir şey varsa o da insanların Sana acıdığı için senle arkadaşlık yapmasıdır

Numarası var arıyamıyorum fotoğrafı var bakamıyorum elim gitmiyor yaparsam bir saniye durmam giderim ona kendimi biliyorum...

Gün boyu gülüp eğlenip kimseye bir şey fark etirmeyip eve gelince onlar gibi bir ailenin olmadığını ve ta başka odadan gelmeyen kahkaha sesleri dört duvar arasında tek başımayım ama bir çok kişi ve ses dönüyor kafamda