İsimsiz Gece Kızı

Ben seni çok özlüyorum. Hatta her şeyimizi... Seni kıskanışımı, birbirimize attığımız tripleri, ufak tartışmalarımızı, beraber film izleyişimizi, bizi özledim. Yoksun şimdi. Gittin, ardına bile bakmadan. Arkanda bıraktığın ufak kızı bırakıp gittin. Bazen diyorum ki gelme. Çünkü gelirsen geri gideceksin ve canım daha da acıyacak. Sonra diyorum ki gelsin, gitse bile bir dakika olsun konuşalım. Onu sevdiğimi bir kez daha söylerim. Bana söz vermiştin, masal okuyacaktın. Sözünde durursun sen, gel de dursana. Sen benim en güzel arkadaşımsın. İnsan arkadaşını bırakır mı? Ben yoruldum biliyor musun? Her şey üstüme üstüme geliyor. Kendimi kaplumbağa gibi hissediyorum. Gelirsen her şey düzelecekmiş gibi...

Neden mutsuzsun, hiç düşündün mü? Eminim, düşündün ama aslında kesin bu dediğin o sebep aslında en yanlışı olacak, çünkü kendin bile bilmiyorsun o nedeni hep bir şeyler bahane ediyorsun kendine, hayır o bana bunu almadı, bana yanlış davrandı vs. ama aslında tüm bu nedenlerin kalp kırıklığından olması ve o kalp kırıklığının bambaşka nedenlerden doğması, ailenin sana verdiği değeri bir kişinin sana kötü el hareketi ile üstünü kapatman. Yapma bunu kendine, içine attığın şeyler bir gün senin hayatının yanlışı olacak, yazık etme kendine. Kiminle sorunun varsa içinde değil, onunla yüz yüze çöz bu sorunu rahatlayacaksın emin ol, güven bana. Bir yerden başlamalısın artık, sürekli kaçmakla nereye kadar? Başaramadım diyorsun, ee başarabilmen için bir çaba sarf ettin mi? Tabi ki hayır, tek amacın hemen olsun kusura bakma, o hemen olmaz emek vermen gerek özellikle insanları kıskanıp dış görünüşüne kötü yorum yapmayarak, yaptığı işe saygı duymakla başlamalısın. Önyargılarından kurtul, o zaman göreceksin dünyanın ne kadar yaşamaya değer olduğunu, mutsuzluğundan bir an önce kurtul...

Ağlamak istiyorum, yok olmak istiyorum. Her şeye herkese aniden veda etmek istiyorum. Geceleri kalbim üşüyor, nefes alamıyorum. Herkes sevgiye muhtaçken sevgiyi fazlasıyla gören bir insan neden istemez. Canım acıyor desem de bir şeyin değişmeyeceğini biliyorum. Ölsem dahi en fazla üzülürsün oysa senin gece başın ağrıdığında ben geceye kadar senin için öldüm farkında değildin. Yanında olmayı dilediğim kaç gece olamadım kendimi affetmedim bu yüzden ben seni bu denli severken senin umurunda olmamam kadar içimi sızlatıyor. Bilmiyorsun ama canım çok yanıyor. Azıcık vicdanın olsaydı bir kez olsun gözlerime bakarken için sızlardı. Sızlamadı hiç. Sen hep acımasız şekilde hiç düşünmeden kırıp dökerdin. Bilmeni isterdim ne yaşadığımı, ne hissettiğimi. Bir kez olsun sormadın iyi misin diye ama merak etme iyi olmaya çalışıyorum bazen yutkunamaz gibi oluyorum, kalbim sıkışıyor sonra geçiyor. Ara ara gözlerim doluyor soruyorum kendimi ben bunları hak edecek ne yaptım diyorum. Anladığım tek şey hak etmeyenler hak etmediği kadar çok sevilirken, hak edenler hak etmediği kadar az seviliyor olması.