X

Sunday morning, 14 years old ako. Nagchurch kami ng family ko. Walang vacant na seat for four. Kaya napunta ako sa harap ng upuan ng family ko. Napansin ng ate ko na parang may bukol ako sa likod at agad yun na pina checkup.

I was diagnosed 6 years ago, dextroscoliosis. Which is di naman ganoon ka seryoso at di pa widened yung knowledge ko about don. So ako eto sge pa din sa mga extreme activities. Pagbubuhat. And hindi din ako maproper posture. In short, wala lang sakin.

4 years later, nagkaroon ng medical ang students sa school. One week after non ay pinatawag ako sa clinic which is sabi nung nurse may curvature daw sa spine ko. Sabi ko alam ko na po yun i was diagnosed 2 years ago kaya okay na di na na discussed nung nurse.

2nd year college ako eh nakaramdam nako ng twitching sa leeg. Involuntary movement. Bigla nalang aatake.. Minsan din biglang Kim orot yun puso ko na ewan para akong hirap na hirap. No one knows kung ano ang nangyayari sakin kasi busy ako sa org ng school non sabi ng tita ko stress daw yun pero di ko alam na connected na pala yun sa spine ko and nightmare sakin yun kasi bigla bigla nalang aatake.

Ngayong 20 years old ako, sobrang sisi ako. Ngayon nag susuffer ako sa pagkapos minsan huminga or hirap huminga. Nadadalas dinnyung pagsakit ng likod ko pag matagal na nakaupo or matagl na nakatayo. Yung iba akala nila nagiinarte lang ako na nangangawit nako pero ang totoo masakit talaga. Lalo na pag may bitbit pako. Lalo na pag nagcocomputer ako di ko napapansin yung pag improper posture ng back ko kasi busy ako tas sa plates din lagi ako nakayuko.

Tas ngayon talaga sisingsisi ako. May nagsasabi na magpaopera na daw ako. Pero sobrang laki ng chance na ikamatay ko yung surgery kasi super complicated ng case na to at spine pa yun. May nakakwentuhan nga ako lately sabi nya yung nakasabayan nya magpaopera sa ortho eh yung sa likod 6months ago ayun under recovery pa din. Di na sanay maglakad. Di na malift yung left arm at di na nakakamagsmile or nangangawit yung bibig. Daig pa ang naparalyze sa nangyari. Kaya natatakot din ako talaga magpaopera.

Sana kung sino man makakabasa neto u all take care hanggat maaga pa. Kung na diagnosed kayo at di nyo alam sakit nyo then mag research kayo. If hindi cureable, then find ways to prevent it para di maging malala.

Tandaan natin na mahalaga ang buhay na ipinagkaloob satin. Mahalin din natin sarili natin, friends, special ones, pets, and family. Wag tayo mawawalan ng connection kay Lord tska magkaroon tayo ng Faith and Miracle. Okay??