م

"bin nedametle nihayet anladık ki dünyada belki her şeyi bulmak kolay, kendini bulmak zor­muş."

bugün çekmiştim. ne zaman böyle tek başına ilerleyen bir bulut görsem aklıma rahip bahira’nın, resulullahın kervanının üstünde gördüğü o bulut gelir. hani peygamberlik nişanı gibi, ömrü boyunca onu gölgeleyen bulut. ne nasipmiş buluttaki, imrenmeden geçemiyorum.

hermann hesse - narziss ve goldmund

Bu kedinin sevimliliğinden bağımsız olarak birkaç şey söylemek istiyorum insanların kedi ve köpek sevgisi -ki ben birazdan anlatacağım raddede olanları sağlıklı bir sevgi olarak görmüyorum- öyle bir boyuta ulaşmış ki insana duyulan sevgiden, saygıdan, muhabbetten önce hayvan bağlılığı -hatta bana göre bağımlılığı- geliyor. Bizim anlayışımıza göre insan eşref-i mahlûkattır. Hayvanlara merhamet duyup onların iyiliğini hoşluğunu istemek de boynumuzun borcudur. Fakat hayvanı insanın önüne geçirmek, insana insan olduğu için gösterilmesi gereken hürmeti es geçip hayvanları öncelemek benim anlayışıma uymuyor. Kedi korkusu olan bir arkadaşımız için kapalı mekandan kediyi uzaklaştırmasını görevliden istediğimizde yan masadaki ablaların hemen ay bebeğim sen gel bize deyip masadan yemek yedirmesi bana göre o insanın sağlam bir kafa yapısına sahip olmadığı anlamına geliyor. Bir insanın korkusuna duyacağın saygı, kediye göstereceğin ekstra ilgiden daha önde olmalı. Kaldı ki o mekanın kedileri sürekli artan yemeklerle restoranın bahçesinde besleniyor. Yani bir açlık, mağduriyet ya da o anlık şefkate muhtaçlık söz konusu değil. Ayrıca biz de kediler için sakıncalı olan bir şeyi istemiş bulunmuyoruz. Vel hâsılı kelam, önce insana duyulan saygı inanın hayvanları sevmenize engel değil.

Hakikat*

bizleri dost bilene duyurulur, böyle biline.