𝘩𝘢𝘴𝘳𝘦𝘵

Rüzgarım söndü, dindi ateşim.

Nefes almak bir şükürle değil de yorgunlukla karşılanıyorsa ölüm yakın demektir.

Hem rap hem rock hem de soft şarkılar dinleyebilirim.

En kötüsü de ne biliyor musun, insanlara verdiğim fazlaca değer karşısında bana verdikleri değerin kırıntılarını, zerreciklerini aratmaları.

Kendimi kalben gibi hissediyorum, biraz deli biraz hissiz biraz da acılı.

Beni kalbinde öldürsen de hala her şarkımı sana yazarım.

Artık vakit yok, yara almışım sen devam et diye tuzaklara basmışım.

Bir yardım çığlığı daha ne kadar büyüyebilir ki.

Artık kimse iyi değil.

Ne kadar büyürsem büyüyeyim asla "gitme kal " şarkısını dinleyemeden yapamam.

Pera hayatımsın .

Son nefesimde size sarılmak yerine kendime sarılırdım, insan ölmeden önce bari sevilsin değil mi.

Yalnızlık, pişmanlık ve bi bezmişlik.

Öldürdüm çiçeğimi, yaşatamadım.

En sevmediğim huyum insanları reddedememek olabilir, bi insan gel şurdan atlayalım dese hayır değil tamam derim.

Abi bir insan sevgili olmadığı birine neden trip atar ki ya da hesap sormaya kalkar ki, arkadaşız ya hani ve sevgili olsak ikimiz de bunu bilirdik.

Yaz gelsin onu bunu yapacağım dedikten sonra bok bir şey yapıyorsun