FULL OF ART

Olmedik ama hayatta da degiliz

Anksiyete bozukluğumun son zamanda ciddi bir biçimde artış gösterdiğini hissedebiliyorum, yaşadıklarımı insanlara tüm çıplaklığıyla anlatabiliyorum korkusuzca, ama nasıl hissettiğimi asla. İşte bu yüzden, hep ben kaybedeceğim, hep ben başaramayacağım.

Kendini öldürmek istediğinde insan bunu şımarıklıktan mı yapıyor, yoksa cidden sürdüremediğinden mi? Hiç bir baltaya sap olamamış, hiç bir zaman sevmemiş bir kişilik ne yapabilir ki bu hayatta daha fazla, insan 20 yaşındayken bile 60 yaş kaybı yaşayabiliyormuş, hissedebiliyormuş güçsüzlüğü, yokluğu.

Nefes almak neye yetiyor peki? Gerçekten nefes aldığımızda hiç bir şey yapmadan yaşıyor oluyor muyuz? Yaşamak sadece nefes almaktan mı ibaret oluyor? Çok soru, hiç cevap.

Ruh halimin nerelerde olduğunu bilmediğim bir akşam geçiriyorum yine, eskisi gibi burayı günlük olarak kullanmak istiyorum lakin günlüğüme yazacağım düzgün bir tek aktivitem olmadığını fark etmem çok uzun sürmüyor, olsun diyorum şu an, yine de nefes alabiliyorum.