güneş söndü.

tanrım gönderdiğin dört kitapta da yeri yoktu son yaptığının

“bir masada adın geçiyor. sen sandalyeleri dahi tanımıyorsun.”

kendimden özür dilerim, kendimi yıprattığım için

bilâl ahu'ya demişti ki, bir gün öleceğim bak, öyle seviyorum.

canavar kafanda yatağın altı boş

biri cok yoruldugumu fark edebilir mi

bu şey gibi biraz, baba hırkası. üstüne hep biraz büyük. ama allahın cezası çok güzel duruyor.

merhaba, devrilecek gibiyim. sırtımı sana yaslayabilir miyim?

“senden başka kimsem yok. senden başka dünya yok. yanlış olabilirsin. çirkin olabilirim. seni sevmelerime tek bir geçerli sebep bulamayabilirim. hatta arada bir sırtımı çevirebilirim sana. yine de; sana rağmen, bana rağmen; gidebileceğim başka bir yer yok.”

"dedim ki sancılı bi kadınım. küfürsüz şiirler yazamıyorum. ellerimdeki depremi avcundan başka yere sığdıramıyorum. birde ben nasıl teşekkür edilir hiç bilmiyorum. öpsem olur mu?"

"ben kırılmayı puttan daha iyi biliyorum"