Nadezhda

ούτε το μέγεθος που φοράς.

Δεν είσαι το βάρος σου

ή το χρώμα των μαλλιών σου.

Δεν είσαι το όνομά σου

ή τα λακκάκια στα μάγουλά σου.

Είσαι όλα τα βιβλία που διαβάζεις

και όλες οι λέξεις που λες.

Είσαι η κοιμισμένη φωνή σου το πρωί

και τα χαμόγελα που προσπαθείς να κρύψεις.

Είσαι η γλύκα του γέλιου σου

και κάθε δάκρυ που κύλησε.

Είσαι τα τραγούδια που φώναζες δυνατά,

όταν ήξερες ότι ήσουν ολομόναχος.

Είσαι τα μέρη που έχεις πάει

και εκείνα που αποκαλείς σπίτι.

Είσαι ό,τι πιστεύεις

και οι άνθρωποι που αγαπάς.

Είσαι οι φωτογραφίες στο δωμάτιό σου

και το μέλλον που ζωγραφίζεις.

Είσαι φτιαγμένος απο τόση ομορφιά,

αλλά ίσως όλα αυτά να σου ξεφεύγουν

από τότε που αποφάσισες ότι είσαι…

…ό,τι δεν είσαι.