Ένα θελω να ξέρεις, πως αν σταματήσω να σε αγαπάω θα σταματήσω να αγαπάω τον ίδιο μου τον εαυτό.

Σε πήρα τηλέφωνο και τι κατάλαβα; Ότι ακόμα με αγαπάς με τον ίδιο τρόπο που σε αγαπάω εγώ. Ήσουν τόσο ήρεμος, χαρούμενος και ανυπομονούσες να μοιραστείς τα νέα σου με τον άνθρωπο σου, που πλέον δεν είναι στη ζωή σου, κρύβοντας βέβαια το ποσό σε πονάει. Μου ελειψες και είχα την ανάγκη να σε ακούσω. Ακούγεται εγωιστικό και μάλλον είναι. Τι εστι όμως το «μου λείπεις, σε πήρα να δω αν είσαι καλα» ; Γεμίζεις ένα κενο η ταΐζεις τις σκέψεις σου να δημιουργήσουν πιθανά σεναρια για εσένα και το άλλο σου μισό;

ασε με να γινω το ατομο σου και η αγκαλια που χρειαζεσαι οταν δεν σε αγαπας

οι πραξεις δειχνουν περισσοτερα απο αυτα που νομιζεις και πιστεψε με σε θελω οσο και εσυ και ακομα περισσοτερο

μου λείπεις, κάθε βράδυ και περισσότερο.

κάθε άνθρωπο που γνωρίζω τον συγκρίνω με εσένα, κάθε μυρωδιά, κάθε τραγούδι, στα όνειρα μου είσαι ο πρωταγωνιστής μα στην πραγματικότητα πλέον είσαι ένα ξένος. Ένας άνθρωπος που κάποτε ήταν στην αγκαλιά μου και πλέον δεν θέλει ούτε να με ξέρει.

Δεν έχει περασει ουτε μια εβδομάδα απο το τελευταιο σου μηνυμα το πιο καταστροφικο, ποναει διοτι δεν ξερω πως να περιγραψω αυτα που νιωθω και δεν υπαρχει κατι που μπορω να κανω για αυτό...

μου έδωσες ανασφάλειες τις οποίες δεν είχα και δεν ήθελα να έχω..

Δεν έχω πλέον ύπνο εξαιτίας σου, η μάλλον εξαιτίας μου που πίστεψα σε κάτι το οποίο δεν υπήρχε