Morpin

“… şiir yolu …”

Kari Kraus der ki: “İki tür yazar vardır; yazar olanlar ve yazar olmayanlar. Birincilerde içerikle biçim, ruh ve beden gibi bir aradadır. İkincilerde içerikle biçim, beden ve giysi gibi uyar birbirine.” . Bana göre dünya klasiklerini okuduktan sonra fark edilebilen bir durumdur. Klasikler, iyi kitapla kötü kitap arasındaki farkı anlamak iyi iyi birer klavuzdurlar, diye bir başka söz daha vardı. Güzel düşünemeyenler güzel yazabilirler mi? Yazmak beş katlı bir apartmana benzer. Temeli bilgiyle atılır. O temelden yoksun bir bina güçlü bir depremle yerle bir olur. Deprem, zeki okuyuculardır. O eserin içindeki ruhu, bilgiyi kolayca sezebilirler. . Belki bir seviyeden sonra çatlak yazarları okumalı. Onlar ölüme bir bahane uydurarak okuyucusunu da o bahaneyle meşgul edebilirler şu rezil yaşamda. Çatlak yazarlar, hiçbir şeyi umursamaz görünüp her türden saplantıyla alay edebilen yazarlardır. Derinde bir isyan vardır lakin. Yazıyorsa illa ki bir meramı vardır. Bu tür yazarların üslup yönünden oldukça eğlenceli oldukları da ayrıca su götürmezdir. . Yazmak, sadece bildiklerini sıralamak değil ki. Bildiklerini yazmak, yazmanın küçük bir bölümü. Yazmak, yazarken düşünmek eylemini de içinde taşır. Çünkü cümlelerin seni nereye götüreceğini bilmezsin. Yazar, yazarken düşünen insana denir! Ama her düşünen insan yazar da olamaz. Bu anlamıyla o bir kepçe operatörüne benzer. Çıkarttığı toprağın hangi derinliğe ait olduğu çok önemlidir. Kimisi vardır toprağın yüzünü tırmalar kimisi de vardır, bir yeraltı dehlizine açılan deliği bulur. 🙂 https://www.instagram.com/p/BmoE_nSH0qH/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=br32h4rizcfx

haklısın

:(

Ata’m