N U R🌙

Biriyle yol yürümenin zor olduğuna kanaat getirdiğin zaman aslında vazgeçmeye başlıyorsun… Hikayenin en zor denklemi içindeyken değil içinden çıkmaya başladığın zaman başlıyor..

Aşk, sevgi, dostluk ne yaparsan yap kırıntı kadar şüphe girince insanın içine en sevdiğin çorbaya sinek düşmüş gibi oluyor. 17 yaşındayım defalarca kırıldım.. Her kırılmanın sonunda bunu bir daha yapmayacağım diye aldığım kararlardan sonra tekrar etmem kendimi tanımamı sağladı.Aslında insanların yalancı olduğunu onunla konuştuğum bir saniye içinde anlayabilirim.. Fakat bu özelliğim aldanma riskimi azaltmaz çünkü onun olmayı seçtiği kişiyle ben aynı değilim…

Aldatılmak yada aldanmak bana göre yaşanılması gereken bir konu.. Kısa bir hayatım olmasına rağmen kazandığım herşeyi böyle elde ettim… Beni kaybederek kazandığını sonunda ondan aldım…!!!!Yaşam dediğin çözümlenmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken bir gerçekliktir bence..Kendimle gurur duyduğum tek nokta ise “asla ilk hata yapan ben olmadım” ve herkese fazlasıyla şans verdim. İçim birbiri ardına sıralı hırslarla dolu…Bilmem belki bir akşam bir deniz kıyısında herşeyi unuturum yada savaştığım bu hayatın içinde bir yerde hızlıca gelen bir mermi nefesimi de kesebilir.

Unutmadan;

Tüm bana yapılan hataları telafi etmek isteyenler de oldu..??

Neticede;