CAN

“Aramıza yol girseydi yürürdük,   dağ girseydi aşardık. ama aramıza insan girdi,aramıza gönül girdi. inan bu nasıl aşılır bilmiyorum.”

Eski bir fotoğrafın yırtılan parçası gibi vazgeçildi benden. Ben o fotoğrafta artık yokum, sen hâlâ gülüyorsun ama o fotoğraf hep yarım.

“karanlığın sızdığını görüyor musun çatlaklarımdan? tutamıyorum içimde, tutamıyorum içimde hayatımı.”

“sen ve ben acıdan bir dağız, sen ve ben bu dünyada bir daha hiç karşılaşmayacağız.”

Kısa cümleler kurardı, zira uzun yorgunlukları vardı.

"Her şeyin bir bedeli vardır, size huzur verdim diyenler bizden ne aldıklarını da söylesinler."

neleri neleri görmezden gelip affetmissin de en ufak hatanda kapının önüne konulmuşsun gibi bi hayat

dağ yıkılıyo içimde ama halledebilirim, daha önce de payıma düşen bu olmuştu

“acı geçiyor, acı geçiyor, acı elbette geçiyor. acı çekmiş olmak geçmiyor.”