#netfilx #beyazperde #annewithan'e

Neyse gelelim kitaba konu hepimizin, Türkiye'nin ve hatta dünyanın en çok konuştuğu çocuk tacizi idi ve bunun yanısıra suriyelilerin yaşadığı zorlu koşullar ve bunun sonucunda organ mafyalarına düşmelerine de deginiliyor tamamıyla güncel konular ele alınmış.Kesinlikle tavsiye ediyorum, şimdiden keyifli okumalar diliyorum.

Horasandan geldik,atların sırtlarında...çok işler geçti başımızdan.Kadınlara, çocuklara dokunmadık.Sevdalara, gönüllere dokunmadık.İncitmedik anaları.Budur bizim töremiz.

Yarın, bugünü yaşanabilir hale getiriyordu.Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı!Lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini icinde barındıran o sihirli sözcük: yarın. Gelecek iyi bir sermayeydi. Yaşadığımız sürece bitmeyen bir anapara gibi..

Bu kitabı beğenmemek ya da unutmak olanaksız.

Dünya malına sahip olup da kardeşini ihtiyac icinde gördüğü halde ondan şefkatini esirgeyen kiside tanrının sevgisi olabilir mi ? İnsanda ne var, insana ne verilmemiştir, insan ne ile yasar... İnsanda sevgi vardi, insanlar sadece kendi hayatları icin kaygilandiklari, kolladıkları icin yaşar sanırdım, oysa onları yasatan tek şey sevgiymiş. İnsana neye ihtiyacı oldugunu bilme yetisi verilmemişti adam bir yılın hesabını yapıyor ,oysa aksama kalmadan öleceğini bilmiyordu... insan dünya malı peşinde bir yerlere koştururken ailesiyle, arkadaşlarıyla ne sohbet edebiliyor ne ruhlarimizi düşünebiliyor ne de dua edebiliyordu, bir sürü meşgalemiz vardı.

... bize hiçbir şey yapmadılar, tümüyle bir hiçliğin içine yerleştirdiler, zira bilindiği üzere yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baski yapamaz.Suskunluğun kara okyanusundaki cam fanuslu bir dalgıç misali yaşıyordu insan; hatta kendisini dış dünyaya bağlayan ipin kopmuş oldugunu ve o sessiz derinlikten hiçbir zaman yukarı çekilemeyeceğini ayrımsayan bir dalgıç gibiydim.

Balıkların çoğu yaşlandıkları zaman ömürlerini boşu boşuna geçirdiklerinden yakınırlar. Sürekli sızlanır, lanet okur, her şeyden şikayet ederler. Ben bilmek istiyorum; gerçekten de yaşamak dediğimiz şey şu bir avuç yerde yaşlanıncaya kadar dolaşıp durmaktan mı ibaret; yoksa dünyada başka şekilde yaşamak da mümkün mü?

#bir ekonomik tetikçinin itirafları

Köleliğin hiçbir zaman modern zamanlarda bile ortadan kalkmadigini, sadece görünüm değiştirdini, insanların bir köle gibi yaptıgı iş gerekli olsun olmasın çalıstirıldıgıni, gereksiz işlerin yaptırılmasının temelinde ise bu insanların boş vakti kaldiginda tehlike arz edeceklerini ve onları düşünemeyecek kadar meşgul tutmanın daha güvenli olduğu düşüncesinin yattığını anlatıyor. ...Paris’in varoşları antika insanlarin toplanma yeridir: issiz,yari kacık hayatlar süren ve normal ya da saygın olma çabalarından vazgecmis insanlar.Yoksulluk onlari beylik davranış kurallarından muaf kılıyor, tıpkı paranın insanlari calişmaktan muaf kılması gibi.