Όλοι μας θα έχουμε νιώσει μέσο μιας φωτογραφίας είτε ενός βίντεο νοσταλγία. Νοσταλγία για εκείνες τις στιγμές που κρατάμε ή βλέπουμε μπροστά μας και ανήκουν πια στο παρελθόν. Εγώ προσωπικά το παθαίνω συνέχεια τώρα τελευταία, ίσως να φταίει και η πρόσφατη μετακόμιση μου που με έφερε αντιμέτωπη με το ξεσκαρτάρισμα των μικροπραγμάτων που είχα μέσα στο δωμάτιο μου, είτε το ότι έφυγα πρώτη φορά τόσο μακριά από την οικογένεια μου και τους φίλους μου για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Με αφορμή το τελευταίο λοιπόν μπαίνω σε αυτή την καθημερινή επαφή με το παρελθόν. Ένα παρελθόν γεμάτο συναρπαστικές στιγμές και γεγονότα. Κάθε φωτογραφία μου αποπνέει τους ήχους, τις μυρωδιές, τα συναισθήματα και την θερμοκρασία της στιγμής. Και αυτό είναι που θαυμάζω πιο πολύ στην φωτογραφία το γεγονός ότι μπορεί αυτομάτως να σου περάσει αυτό το vibe (το ίδιο και ένα βίντεο. Αυτό που λανθάνει από το μυαλό μας όμως όταν αναπολούμε τα παλιά είναι ότι αυτές οι στιγμές ίσως και να μην ήταν και τόσο ιδανικές όπως τις θυμόμαστε. Ίσως ξεχνάς ότι είχες κλάψει εκείνο το βράδυ της φωτογραφίας. Ίσως ξεχνάς ότι τελικά ίσως και να μην ήσουν τόσο χαρούμενος όσο έδειχνες. Ίσως να μην είχες περάσει και τόσο καλά σε εκείνο το φεστιβάλ όσο δείχνεις στην φωτογραφία. Ορμώμενη από τα παραπάνω οδηγούμε στο συμπέρασμα ότι εμείς επιλέγουμε το τι θα κρατήσουμε από την κάθε στιγμή. Εμείς είμαστε αυτοί που θα ελέγξουμε την λήθη μας. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Είτε πρόκειται για καταστάσεις είτε για ανθρώπους. Δεν γίνεται να ξεχάσεις έναν άνθρωπο. Φυσικά και δεν γίνεται, ειδικά αν έχετε μοιραστεί πολλές εμπειρίες μαζί. Αλλά εσύ είσαι αυτός που επιλέγεις τι θα κρατήσεις από την κάθε σχέση σου. Μπορεί αυτή σου η σχέση να μην ήταν τίποτε άλλο πέρα από τοξική. Ίσως μετά από καιρό να επιλέξεις και κάποια θετικά στοιχεία που έχεις αποκομίσει. Και με αυτό τον τρόπο να βελτιώσεις την τωρινή ζωή σου. Το πάθημα να γίνεται μάθημα όπως λένε. Όπως και να έχει. Θέλω να καταλήξω στο γεγονός ότι ο καθένας είναι κύριος του εαυτού του. Και πως μόνο αυτός έχει την δυνατότητα να ορίζει τι να κρατάει και τι να παραδίδει στην λήθη. Εσύ είσαι αυτός που θα επιλέξεις τι θα κρατήσεις από το παρελθόν σου και θα πορευθείς με αυτό στο μέλλον σου.
Λόγια του κενού
