*ΘΕΟΥΣ ΕΧΩ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΕΣ*

Σου φτάνει το κομμάτι κρέας που σου δάνεισα σήμερα;

Μήπως μπορείς να μου το επιστρεψεις σε αγάπη;

Αυτό θέλω.Αυτο ήθελα εξαρχής.Μονο που δεν ήξερα πως να σου το ζητήσω.

Λάθος μου,λάθος σου,δεν έχει σημασία,έγινε τωρα.

Απάντησε μου όμως,αξίζει τον κόπο;

Έστω εκείνη την στιγμή καταφέρνω να σε κάνω να νιωσεις το παραμικρό για εμένα;

Η τζάμπα με σπαταλαω;

Σου φτάνω; Πες μου.Ειμαι αρκετή;

Είδες τα σημάδια πάνω μου;Η εστίασε άλλου η προσοχή σου;

Ιστορίες είναι όλες.Πληγες είναι όλες.Σε είχα παρακαλέσει να μην γίνεις ακόμη μια.

Και έγινες η μεγαλύτερη.

Δεν πειράζει λέω στον εαυτό μου.

Αξίζει το τίμημα.

Δινω το σώμα μου για αγάπη.

Ίσως κάποια στιγμή το πάρω πίσω.

Αντί αυτού, έγινα ένα κομμάτι κρέας.

Η τελευταία σου επιλογή.

Η stand by σου επιλογή.

Και κάθε φορά ευχόμουν ότι θα δεις την αγνότητα των συναισθημάτων μου και θα καταλάβεις, και ίσως και να νιώσεις.

Μα κάθε φορά μου επιβεβαίωνες πόσο ασήμαντη και αδιάφορη σου είμαι.

Δεν είμαι αρκετή για να με αγαπήσεις. Μια δόση αγάπης δε μου επιτρέπεις να δεχθώ.

Είμαι αρκετή μόνο για αυτό που μπορεί να σου χαρίσει το σώμα μου. Μια δόση ηδονής είναι όλα όσα μου επιτρέπεις να δώσω και να δεχθώ.

Κι εγώ να αναρωτιέμαι πάντα με ένα τεράστιο "Γιατί". Λες και η ψυχή απέχει πολύ από το σώμα μου..

- Ejo

Νιώθω ερωτευμένη με το τίποτα, το κενό που ένα κενό δημιουργεί. Και αν θεωρηθώ τρελή, ας γίνω μία τρελή με ξεπλεγμένα μαλλιά που τρέχει γελώντας στους αγρούς. Κάθε σπίθαμη του φωτός αντανακλά στις τρύπες της ψυχής σου που έχεις αφήσει ανοιχτές και αίμα αιμορραγούν. Σου είπα, δεν γράφω ποτέ εγώ. Πάντα τα γράφει η Σελήνη. Κι αν λογική ψάχνεις, στις λέξεις που γράφει ένα φεγγάρι: σίγουρα δεν θα την…