Człowiek z pustką zamiast pasji

Potrzebuje kurwa czegoś. Jakieś drobne tabletki. Najlepiej bez recepty. Ma skoncentrowanie, aby być bardziej przytomna.. byle co.. serio. Za wszytsko będę wdzięczna.. albo piszcie te co pomagają.. albo jak to kurwa znaleźć i ogarnąć łatwo

Nie pytam o ból, nie pytam o twój dzień. To twój ruch, Twoje myśli, gdy sięgasz po mnie. Nie myślisz znów, twoje gesty to nic wnoszące w życie błędy. Jestem tu dla ciebie – jak Jezus dla swych owieczek. Nigdy cię nie opuszczę, a gdy zbłądzisz, pomogę ci stworzyć krwawą drogę. Siedzisz pod ścianą, to widać; nie chowaj się, to tylko ja twoja zgroza. Twoje oczy szukają domu, twoje ręce dotykają głowy, twoje serce rozrywa się na strzępy. Szukasz mnie, by zyskać pewność, by upewnić się, że wciąż żyjesz pośród codziennej nicości. Rozetnę cię na pół, ukażę twój wewnętrzny ból. Schowaj się w sobie, to nic nie boli, to tylko szybki protokół. Odetchniesz z ulgą, ale później spojrzysz i zapytasz w otaczającej cię ciemności: „Co ja, do cholery, zrobiłam?" Krew spływa, znajoma pustka cię otacza. A mówię Ci, to ja – pustka, panika, Twoja jedyna przyjaciółka.

Macie jebane szczęście, że nie mam w prawdziwych rękach broni. Bo w wyobraźni już dawno leżycie martwi.

Noce przepłakane, usta coraz bardziej blade. Gdy cię widzę moje serce ściska. Otwieram usta, mówię do ciebie, a twoja odpowiedź to niekończąca się cisza.

Jak inni mają mnie zrozumieć skoro ja sama nie rozumiem siebie?

Kolejna łza za łzą. A ja nadal nie potrafię powiedzieć stop.

Cisza, pustka. Znowu zostałam sama.

Czuje się jak w jebanej klatce a nie umiem przecież kurwa szczekać

Mówiłam, że boję się śmierci. Nie wiedziałam wtedy, że gorsze jest życie.

Już nie pamiętam czy naprawdę robiłam sobie krzywdę czy tylko to sobie wyobrażałam jak to robię.