Shalalalala

   BİR ŞEYLER YAPMALI...

  Toplumumuzun en büyük sorunlarından biri olan kadın cinayetleri, tecavüzler gibi problemler için salt erkekleri suçlamak doğru mu? Her şeyden önce bir birey ilk eğitimini ailede, sonra okul ve sosyal çevresinde aldıktan sonra kişiliği yoğurulmuş oluyor. Aynı toplumda yetişmemize rağmen aynı evden çıkan bir kız ile bir erkek evlat eşit şartlarda yetişebiliyor mu? Her ikisine de her hanede aynı imkanlar tanınıyor mu? Maalesef hayır. Ne yapmalıyız peki?

   Öncelikle anne ve babalar evlatlarını cinsiyeti ne olursa olsun eşit muamele ile yetiştirmeli. Kızı baskılayıp, kısıtlayıp, erkeğe "aslan oğlum, erkektir yapar, elinin kiridir" çifte standardı ta ilk başta bu paradoksu yaratmıyor mu zaten? Tabii ki dışarıdaki tehlikeler ile ilgili kızlarımızı korumalıyız ve gereken uyarıları vermeliyiz ama aynı muameleyi erkeğe de yapıp yersiz bir ego takviyesine meydan vermemek için uğraşmalıyız.

Eğitimcilerin de üzerine çok büyük bir sorumluluk yükleniyor çünkü evlatlarımız evden çıkıp onlara emanet ediliyor. Eğitimci adayı herkese bunun bilinci aşılanmalı hatta mümkünse bu konuda yeterli mi değil mi teste tabi tutulmalı. Eğitim hayatım boyunca karşılaştığım "öğretmen" ve "öğretmen adayı"sıfatlı onlarca saçma insana imkan verilmemeli. Nasıl ki araba kullanmak için ehliyet almamız gerekiyor. Ebeveynlik ve eğitimcilik için de manen de olsa ehliyetli olmalıyız. Bir üniversite ve ilgili bölümü bitirmek bence yeterli değil.

   Tüm bunlara ek olarak siyasi figürler var ve maalesef son yıllarda bu tür sorunların çığ gibi büyümesinde en büyük suçlu ve sorumlu bence onlar. Yüz bulmak deyimi vardır ya. Hah işte onun bu olaylardaki tedarikçileri bu özneler maalesef. Bir ülkenin başbakanı "kadın erkek eşitliğine inanmıyorum" derse, 20 yıldır başkente büyükşehir belediye başkanlığı yapmış bir adam "tecavüze uğrayınca kürtaj yaptıran kadının bebeği niye ölsün, annesi ölsün" diye tv lerde konuşabiliyorsa, sağlık bakanı sıfatıyla çıkıp "tecavüze uğrayan doğursun gerekirse devlet bakar" şeklinde varoş, seviyesiz ve adice beyanatlarda bulunabiliyorsa temizliğe önce kendimizden sonra bu insanlardan başlamalıyız.

   Bunun dışında bizim toplumumuzun en az bu mevzu kadar önemli bir problemi daha var ki o da hafıza sorunu. Her zaman aynı şey oluyor. İşçiler ölür, cinayetler işlenir, hırsızlık, gaspçılık, düzenbazlık almış yürümüş üstüne de deşifre edilmiş olur, olayın sıcağıyla harala gürele sokaklara dökülürüz. Sosyal medyada kıyametleri koparır, hashtaglerle TT peşinde koşar, imza kampanyaları düzenler, eylemler yaparız ama 1 ay geçmeden sağolsun gündem çarkçılarının da etkisiyle unutur gider, yeni akımlara kapılırız. Gerçi nasıl kapılmayalım, öyle fantastik bir diyar ki akıl almaz derecede gülünç ve saçma gündemlere bile şaşırmaz hale geldik çünkü yılda bir iki kere yaşamıyoruz bu durumu. Adeta bir yaşam tarzı oldu bizim için. Artık unutmamak için elimizden ne geliyorsa yapmak farz oldu. Dilek ağacına dönme riskine rağmen ip mi bağlarız, duvarlara notlar mı asarız bilemiyorum. Herkes elinden geleni yapmalı.