İsimsiz

Ben imkansız aşklar için yaratılmışım

Ne kavuşmayı bilirim, ne unutmayı

Kayboldum kuytusunda yalnızlıkların

Yaşadım en karasını sevdaların

İnsanoğlu bu zaman çarkında kendini öğütmek için çok çaba sarf ediyor.

Degersiz zamanın çarkında değersiz insan öğütülür.

O yüzdendir ki çoğu insanın hamuru karekter mayası tutmaz.

VE/FA

Beyaz : Temiz/saf/düşünceli birisin.

Mor : Duygusal birisin.

Pembe : Şefkatli birisin.

Yeşil : Güvenilir birisin.

Turuncu : Enerjik birisin.

Mavi : Soğukkanlı birisin.

Sarı : Neşeli birisin

Kahverengi : Rahat birisin.

Lacivert : Otoriter birisin.

Gri : Dengeli birisin.

Bordo : Zorluğu seven birisin.

Gümüş : Modern birisin.

Turkuaz : Açık fikirli birisin.

Tozpembe : Körsün bir doktora görün!

Altunî : Önyargılı birisin.

Siyah : Yalnızlığı seviyorsun, herkese karşı yıkılmaz duvarların var.

Hercai : Şiir gibisin.

Karanfil : Seni unutmayacağım!

Papatya : Kalbimi kırdın!

Gonca : Şansımsın.

Menekşe : Hayal kırıklığı!

Mimoza : Fazla alıngansın!

Nergis : Saygılarımla.

Mint Yeşili : Senin için Tumblr hesabı açtım.

Orkide : Özelsin.

Gardenya : Beni unutma!

Petunya : Umudunu Yitirme!

Ekru : Psikolog gibi bir blogsun.

İnkarnadin : Seninle tanışmak isterdim.

Parliament Mavisi : Bloğunu seviyorum sen olmasan da olur.

Verditer : Umutsuz vakasın!

Bir Tutam SEVGİ

Bir Tutam DOSTLUK 　　　

Bir Tutam Mutluluk　

GÖNDERİYORUM Yüreğinize 　　　　

HEP MUTLU OLMANIZ DİLEĞİM İLE...

Kadın var BİRA gibi, serinletir sıcakta,kadın var KANYAK gibi, ılık tutar soğuk...ta,kadın var VİSKİ gibi, içimine doyamazsın,

gönül burcuyla konuşan insanlar

vardır bu hayatta...

Hem severler, hem sevilirler.

Diğerleri mi..

-Onları boş ver...

Yoklukları varlıklarından hayırlıdır... 🍂

🌷 HAYIRLI CUMALAR 🌷

Dünya nekadar büyük olursa olsun.

Bazen hiç bir yere sığamazsınız...

İşte tam bu noktadayım.....

UNUTMA...!!!!

Eski Fotoğraflarda İnsanlar Neden Hiç Gülümsemiyor?

Fotoğrafın icat edilmediği zamanlarda zengin kişiler portrelerini ressamlara yaptırıyordu Fotoğrafın ortaya çıkışıyla beraber işler biraz değişti. Ancak portre ressamlığının kuralları öyle hızlıca terk edilemedi. Portrelerde nasıl pozlar veriliyorsa ilk zamanların fotoğrafları da öyleydi.

Fotoğraf makinesinin icat edildiği ilk zamanlarda da tek bir fotoğraf bile tahmin edemeyeceğiniz kadar pahalıydı. 1800’lü yıllarda pek çok kişi belki de ömründe sadece bir kez fotoğraf çektirebilecek kadar para ayırabiliyordu. Bu nedenle insanlar gelecek zamanlara bir miras olarak kalacak fotoğraflarda ciddi bir tavır sergiliyordu.

Eski zamanlarda fotoğraf pozlaması da şimdiki gibi değildi. İnsanların dakikalar boyunca sabit bir şekilde durmak zorundaydı. Fotoğrafta güldüğünün görünmesini isteyen biri bu halde uzun süre bekleyemezdi. Zira fotoğraftaki kişi gülerse flu çıkıyordu.Öte yandan o yıllarda ölü fotoğrafçılığı yaygındı. Ölüler haliyle fotoğraflarda gayet net çıkıyordu. Fotoğraflarda bu netliği isteyenler ise donmuş gibi pozlar veriyordu.

Ayrıca zamanın ruhunu unutmamak gerekir. geçmiş yüzyıllarda gülümsemek, şimdiki anlamından farklı olarak fakirlik, delilik, basitlik ve sarhoşluk göstergesiydi hatta sulu şakalarıyla ünlü olan ABD’li yazar Mark Twain bile bu konuyla ilgili “Sonsuza kadar aptal bir gülümsemenin yüzümde sabit kalmasını istemiyorum” demişti.