-19-

içimde bir çocuk başıboş dolanıyor, yine evinin yolunu bulamıyor.

zira dünya durulacak mekân, insanlar sığınacak liman değil.

insan bazen dümdüz canım yandı diyebilmeli. bırakalım da dimdik durmak kavak ağaçlarının olsun

Ey gönül! Ne tuhaf değil mi? Yüreğini sıkan şey yine yüreğinde ferahlıyor..

İlişki istemiyorum deyince herkes unutamadığım biri var sanıyor. Oysa benim unutamadığım kırgınlıklarım, yorgunluğum, güvensizliğim ve boşa çıkmış heveslerim var...

Çiçekli bir yol hayal ederken sarmaşıklarla dolu bir yolda gitmek ne acı ama..

Aşk yaşamı dünyaevi yasanın lanetli bir istisnasıdır...