Born to die.

Chwilami zazdroszczę im takiego codziennego, nudnego szczęścia, tylko z tego powodu, że są razem i patrzą na rośliny. Ja nigdy nikomu nie umiałam dać spokoju. Sobie też.

Proszę, dowiedz się Czemu jest mi tutaj aż tak źle.

Wiesz, dlaczego pozwoliłam Ci odejść? Dlaczego nie płakałam, nie krzyczałam? Dlaczego nie zalewałam Cię wiadomościami? Nie błagałam na kolanach, nie odzywałam się ani słowem? Bo już odeszłaś, odeszłaś dawno przed tym wszystkim. A ja nie miałam siły sprowadzać Cię z powrotem.

Poziom zmęczenia w którym sen nie pomaga.

W sposób wzorowy robię tylko to, na co nie mam ochoty (…). Z tego, na czym mi zależy, mogłabym postawić sobie najwyżej trzy na szynach.

Ta cisza zabija, proszę odezwij się do mnie Bo chce cie mieć na co dzień a nie budować ze wspomnień

Jestem jak czekolada. Potrafię Cię ucieszyć. Jestem słodki. Zadowalam Cię i zaskakuje jak jej nadzienie. Bywam gorzki. A nadal Cię do mnie ciągnie, nadal chcesz więcej. Jestem taki, że po prostu czasem chcesz jeszcze. Ale wiedz, że mogę rozjebać Ci zęby lub serce.

Byłem niczym, więc mogłem pozwolić sobie na wszystko.