🧚‍♀️

Büyük boşlukları vardı hepimizin, çok büyük... Belki de kendimizi hiç tanımıyorduk. Yaralarımızın yerini bilmiyorduk. Onları hangi yollarla bulabileceğimizi, nasıl ilişki kurabileceğimizi, nasıl bir arada yaşayabileceğimizi bilmiyorduk. Bu yüzden tüm boşluklarımızı marazlı insanlar dolduruyordu.

Çocukluğundan beri böyledir, renk vermez. En tasalı zamanında gülmeyi, en neşeli anında buruk durmayı becerir.

Neden biricik hayatımı yalnızca düşlerden bir hayat yaptım ben?

Bana unutuşu özletip kendimi her şeyi ile hatırlatacak yerde misin?

Zayi olmuş bir heves yığınıyla, kalabilir insan.

Şehrin o yatık raksından incinen yine bendim.

senin hiç haberin olmaz ki başlar biter kendi kendine o türkü yağmur yağar akasyalar ıslanır bulutlar uçuşur geceleyin ben yağmura deli buluta deli bir büyük oyun yaşamak dediğin beni ya sevmeli ya öldürmeli

Kendi yüreğin, Yıktı yere seni; kendi iyiliğine kurban gittin.