Μου λείπουν οι βόλτες στο κέντρο. Το περπάτημα στο Θησείο και οι μπύρες σε κάποιο μικρό μαγαζάκι στου Ψυρρή. Μου λείπει το να ετοιμάζομαι προσεχτικά για κάποια έξοδο και το άγχος μήπως και δεν προλάβω το λεωφορείο. Μου λείπει η διαδρομή με το λεωφορείο για την σχολή κι έπειτα η αναμονή για το μετρό και τον ηλεκτρικό. Μου λείπει το χαμόγελο που μου σκάνε οι κολλητές μου με το που τις πρωτοαντικρίσω στο σημείο συνάντησης μας καθώς και οι συζητήσεις μας και τα γέλια που ρίχνουμε 8 η ώρα το πρωί. Μου λείπει ακόμα και το άθλιο φαγητό της σχολής που σκεφτόμασταν πολύ σοβαρά για το αν θα το φάμε όμως είχαμε ακόμα 3 ώρες εργαστηρίων και δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς. Μου λείπει να πηγαίνουμε στην βιβλιοθήκη για "διάβασμα" και το διάβασμα να οδηγείται σε πείραγμα και αυτό σε γέλια τόσο δυνατά που να ενοχλούν όλους τους υπόλοιπους. Μου λείπει η δυνατή μουσική, το ξενύχτι και η ζαλάδα που έχεις μετά από το ποτό η οποία σε κάνει τόσο χαρούμενο και εξωστρεφή.
Μου λείπει το τότε.
