Menekşe Binbir

Kişi, ihmâl edildiği yerde kıymetini sorgular..

"umulur ki yazılan, istenilenden daha güzeldir."

Yer yüzünde evi olmayan tek varlık Kadındır Doğar baba evi, Evlenir koca evi,Yaşlanır çocukların evi.Kadının evi de yeri de olmaz.Sadece geçtiği yol olur.

İnsanoğlu muhteşem bir hayal kırıklığıdır.

Bu yaşına kadar "Ne gördün ne öğrendin..." deseler ;Ah alanın Abad olmadığını gördüm, Büyük konuşanları küçülürken izledim, kınayanların beteri ile sınandıklarına şahit oldum...

Elalem ne dediğini umursamayalı epeyce oldu;Hayrımı isteyen hayra ersin.Şerrimi isteyen şerre denk gelsin.Kim hakkımda ne düşünüyorsa misliyle hasat etsin der geçerim.

Çok istediğin bir şeyden “Hayırlısı buymuş." diyebilmenin adıdır sabır..

Çoğu insan kendini anlatmadan anlaşılmayı bekler. Oysa kalbin dili konuşmadan duyulmaz. Ne hissettin, nerede kırıldın, nasıl ayakta kaldın... Bunlar söylenmeden bilinemez. Ve belki de insanın en büyük imtihanlarından biri de budur: Konuşmakla susmak arasındaki o ince çizgide, kendini kaybetmeden var kalabilmek.

Allah'ım çok yoruldum, ama kalbim hâlâ senin planına güveniyor.

30 yıl sonra hangi marka kıyafet giydiğinin, nasıl bir arabaya bindiğinin, bir kol saatine kaç para verdiğinin, evinde hangi eşyalara sahip olduğunun bir önemi olmayacak. Önemli olan kendin kalabildin mi? Yapmak istediğin bir şeye cesaret edebildin mi? Yardıma ihtiyacı olan birine yetişebildin mi? Sevdiklerine anı biriktirebildin mi?

Tam yorulup pes edecek gibi oluyorum sonra anne olduğum aklıma geliyor yola devam ediyorum.

Ben çok fazla kırıldım, çok fazla sustum çok fazla düşündüm, ondan bu dalıp gitmeler ondan bu çok gülmeler gülmezsem ağlarım çünkü...

Kaderine terkedilmiş her şeyin sonu, ziyan olmaktır. Bir çiçek de bir insan da dahil buna...

Kalbiniz haset doluyken yüzünüzde sahte bir samimiyet, arkasından atıp tuttuğunuz, insanların yanında yalandan sevgi gösterileri. Çokta kasmayın kendinizi, sonuçta herkes kimin ne olduğunu çok iyi biliyor...