μέλισσα

Nasıl anlatsam,nereden başlasam,neyi anlatsam bilemiyorum. Hayata yeniden başlamış yeniden doğmuş gibiyim ama tek bi farkla hayatın acılarını biliyorum bu kez. Büyüdüm herşeyin farkına varacak kadar. İnsan gerçekten de bazı insanları özlemiyor sadece o insanlayken olduğu kendini özlüyor. Mutluluğunu,üzüntüsünü,heyecanını özlüyor. Önüme bakıyorum kaybedeceğim çok şey var,yeni başlangıçlar atıyorum ama sağlam adımlarla atmaya çalışıyorum. Bir köprü kuruyorum kendime her yaptığım şey bir tahta ve benim o köprüyü geçmem için o tahtaların sağlam olması gerekiyor. Ne kadar sağlam olur bilemem ama den azından deniyorum arkama dönüp baktığımda keşke yapmasaydım ve keşke yapsaydım diyebileceğim hiçbir şey yok aklıma gelen herşeyi yaptım ilerisini düşünerek neyse daha anlatıcak çok şey var fakat ben anlatamıyorum

Bir şey size zarar veriyorsa o yerden arkanıza bakmadan uzaklaşın.

Herkesin “esas hikayem o”diyebilceği birisi vardır. Benimde esas hikayem “O”. Onunla olamadık ama kopamadıkta birbirimizden. Sevgili bile olmadığımız halde kavgalar ettik,aylarca konuşmadık ama çıktığımız yolun sonunda onun yanındaydım. Aşkta iki tane cahilin işi değil midir zaten biri olduramaz diğeri kopamaz ama biz öyle bir bütündük ki ikimizde olduramayıp,ikimizde kopamadık.Aramızdaki ilişkinin bir adı bile yok. Onunla son konuşmamda “benim adımı da numaramı da sil” dedi sildim zor da olsa ben yaptım ama aylar sonra o bir adım attı,o aradı buluşmak istedi. Buluşmak benim için çok zordu onu tam unutmaya başlamışken buluşursam duygularıma yenik düşerim diye düşündüm duygularımı kaybettiğimden haberim yoktu:) eskisinden iyi davrandı bi park köşesinde otururken buldum bizi. Konuşmuyorduk yine kavga etmiştik,sustuk. İkimizinde susmasının altında söyleyecek çok şeyimiz vardı ama ikimizde inatçıydık. Arkamı döndüm boşluğa dakikalarca baktım,gözlerim doldu ama ben güçlü gözükmek zorundaydım. Tek istediğim şey kollarına atlayıp çocuk gibi ağlamaktı,yapamadım. Sessizlik hala bozulmamıştı ben bozmayacaktım ki bana kalmadan kendisi bozdu yanına çağırdı ellerini ısıtmamı istedi. Elleri ellerime değdiği anda eskisi gibi birşey hissedemediğimi anladım ama yinede yabancı bir ten değildi alışmıştım ve özlemiştim işte o an boynuna sarıldım orası huzurluydu,güvenliydi. Kokusunu bile o kadar çok özlemiştim ki o an zaman dursun istedim. Kollarında ölmekte iyi bir seçenekti. Kısacası söylemek gerekirse dün akşam ait olduğum yerdeydim,yuvamdaydım.

Gözlerine baktığında kaybolduğunuzu sevin gözlerine bakınca acıyı hatırlatanı değil

Bazı kokular geçmişi hatırlatır. Kokunu özledim bi yarım dünyanın diğer ucunda,senin yanında. Ona ve kendine iyi bak ceylan gözlüm:)

Tecrübe,kalpte kalan yara izidir. Ne unutabilirsin ne de hatırlayabilirsin sadece orada olduğunu bilirsin. Yıllar geçse de o geçmez bazen ağlatır bazen hırslandırır.

Rüya gibiydin,kabuslarım oldun.

Bir şeyi çok istememiz,o şeyin bizim için iyi olduğunu göstermez.

Aşkımız hâlâ,silemediğim o fotoğraflarımızda yaşıyor.

Silersem tam sileceğimi bildiğim içindi bu çabam.