​"absürd bir döngünün sessiz seyircisi."

Gerçekten hayat umut etmeyi bırakınca huzurlu.

"Böyle gidersen yalnız kalırsın" diyorlar. Oysa bilmiyorlar; sırf iki dakikalık sahte dopamin uğruna her kalıba girenlerin dünyasında, kendi zırhına sarılmak en büyük başkaldırıdır.

Ben ne birbirine yardım eden ilişkiler istiyorum ne de sırf yalnız kalmamak için kurulan o sahte bağları. Benim istediğim şey... Ben sadece 'gerçek bir şey' istiyorum. Kelimelere dökülmese bile birbirini anlayan, o tüm sahteliklerden uzak, dürüst bir bağ arıyorum.

Birbirlerine bağımlı olan insanlar, sürekli birbirlerini aldatırlar. Birbirlerinin arkasından konuşur, dedikodu yaparlar ama yüz yüze geldiklerinde hiçbir şey olmamış gibi sahte gülücükler fırlatırlar. Sırf yalnız kalmamak için bu acınası döngünün bir parçası olmayı kabul ederler. Bu gerçekten iğrenç.

kibar kızlardan nefret ediyorum. onlarla sohbet etmek beni meraklandırıyor ve mesajlaşınca huzursuz hissediyorum. eğer telefonda konuşmuşsak, günün geri kalanında yüzümde aptal bir gülümseme ile arama geçmişine bakıp duruyorum. ama biliyorum. sadece kibar oldukları için böyle davranıyorlar. eğer biri bana karşı nazik ise başkasına karşı da naziktir. ama her zaman kendimi bunu unutmuş hâlde buluyorum. eğer gerçek zalim bir metres ise yalan kibar bir kızdır. bu yüzden, kibarlık yalandır. sürekli beklenti içinde oldum, sürekli yanıldım. bir yerden sonra ümit etmeyi bıraktım. tecrübeli yalnız, aynı hataya tekrar düşmez. yüzlerce savaştan çıkmış yalnız bir savaşçı. iş kaybetmeye geldi mi, ben en güçlüsüyüm. bu yüzden, ne olursa olsun kibar kızlardan her zaman nefret edeceğim.

Siz birbirinizi sevmiyorsunuz ki. Siz sadece yalnız kalmaktan korkuyorsunuz. O yüzden de birbirinizin canını acıtıyorsunuz.

Kötü bir evlat değilmişim ama dört dörtlük de değilmişim. Dünyanın en bayat manipülasyonu bu işte. Kusura bakmayın ama ben sizin o biçtiğiniz kusursuz rollerin hiçbirine sığmam. Sabahtan akşama kadar döktüğüm alın terini, verdiğim emeği dolaptaki iki domatesin hesabına indirgeyen bir zihniyete kendimi anlatacak kadar büyümedim henüz. Varsın sizin gözünüzde eksik olayım. Ben zaten bu dünyanın hiçbir doğrusuna ait olmak istemedim.

Yürek denen bir ormanda bi kuş anormal bi hızla geri döner ve bize gitmemizi söyler.Çünkü herşey çok fazladır, bi tek kumrular sakindir.Ama ben kumru değilim,sende..

Herkes 'on yıl sonra ne olacağız' diye düşünüyor. Belki de yarın öleceğiz, kim biliyor? Şimdiki zamanı, gelecekte ne olacağımızı düşünerek harcamak bence dünyanın en büyük aptallığı.

İyi kötü görünür, kötü de iyi. Evrenin en büyük kahpeliğidir bu. Bütün o kibarlıklar pisliği örtmek içindir.

Vallahi işte aşk hakkında benim de bildiğim, biri birini seviyor ama o onu sevmiyor. İçine tıkılıp devam ediyorsun. Çok kafa karıştıran bir şey.

İnsanların kendini bu kadar önemsemesi dünyada geçirdiği her yılı kutlamaları da komik sanki çok iyi iş başarmış gibi

Marquez konusunda uzman olmak...