MaviYeşil

Süreya’nın “On Üç Günün Mektupları”, Zuhal hastanedeyken ona yazdığı 24 mektuptan oluşur. Her cümlesi aşk, her cümlesi hasret kokar satırlarının. “Zuhal’im! Hayat! Hayatımsın. Bunu bilmeni isterim. En önce bunu bilmeni.“ “ Bir de şeyi bilmeni isterim: Benden yanlış yere, yok yere kuşkulanıyorsun. Sana hiçbir zaman hayınlık etmedim ben. Edemem. “ “Kaç yıldır evliyiz, yan yanayız. Hâlâ başım dönüyor senlen, esrikim senlen, seviyorum seni. Her geçen gün daha büyük bir aşkla.“

“ Ne tuhaf, son bir iki ayda seni, benden biraz uzaklaştın, araya mesafeler, tedirginlikler sokuyorsun diye düşünürken, o sırada sen de aynı şeyleri düşünüyormuşsun. Bunlar aşkın halleri, aşkın zaman zaman kişinin önüne çıkardığı ezinçler, üzünçler herhalde. Bunu böyle yorumlamak gerekir. “

“Aşk büyüdü, aşk!Sen hastanedeyken her gün yazacağım sana. Seni nice sevdiğimi anlatacağım.“

“Yüzüğünden öperim.”

“ O köprünün altında satılan balık-ekmekten alıp yemek istemen beni çok gönendiren şeylerden biri. Sana ondan almak isteyişimin tek nedeni midenin sağlığını düşündüğümdendir. “

“ Birisi bana çok şişmanladığımı söylemişti de, hemen saldırıya geçmiş, şişman olmadığımı ileri sürmüştün. Oysa pekala fazla okkalanmıştım o günler. “